Abstract

This study explores Greek language teachers’ perceptions, practices and challenges regarding the use of AI in Greek language education for refugee and migrant learners. It focuses on primary school teachers working in ZEP classrooms, where many students face linguistic and educational difficulties while learning Greek as a second language.

The study followed a qualitative research design. Structured interviews were used to gather data with 15 school teachers who have experience in delivering instruction to refugee and migrant students. The interviews were conducted individually, face-to-face, or online, and analysed using thematic analysis.

Overall, teachers viewed AI positively, mainly as a tool that could support lesson preparation, differentiation and students’ participation. Participants primarily used AI tools for lesson planning, instructional differentiation, translation, visual support, vocabulary learning, assessment and individualised teaching. They also found benefits to the learners in terms of language development, engagement, creativity, confidence and inclusion. Despite this, there were also participants who voiced concerns over misinformation, reliance on technology, reduced opportunities for critical thinking, data privacy, and ethical issues, as well as unequal access to digital resources.

The study concludes that AI can support Greek language learning for refugee and migrant learners, provided that it is used critically, ethically and under teacher guidance.

Περίληψη
Η παρούσα μελέτη διερευνά τις αντιλήψεις, τις πρακτικές και τις προκλήσεις των καθηγητών ελληνικής γλώσσας όσον αφορά τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε μαθητές πρόσφυγες και μετανάστες. Εστιάζει σε δασκάλους δημοτικού που εργάζονται σε τάξεις ΖΕΠ, όπου πολλοί μαθητές αντιμετωπίζουν γλωσσικές και εκπαιδευτικές δυσκολίες κατά την εκμάθηση της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας.
Η μελέτη ακολούθησε ένα ποιοτικό ερευνητικό σχέδιο. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν δομημένες συνεντεύξεις με 15 δασκάλους που διαθέτουν εμπειρία στη διδασκαλία μαθητών προσφύγων και μεταναστών. Οι συνεντεύξεις διεξήχθησαν ατομικά, είτε δια ζώσης είτε διαδικτυακά, και αναλύθηκαν με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης.
Συνολικά, οι εκπαιδευτικοί είχαν θετική άποψη για την ΤΝ, κυρίως ως εργαλείο που θα μπορούσε να υποστηρίξει την προετοιμασία των μαθημάτων, τη διαφοροποίηση της διδασκαλίας και τη συμμετοχή των μαθητών. Οι συμμετέχοντες χρησιμοποιούσαν κυρίως εργαλεία ΤΝ για τον σχεδιασμό των μαθημάτων, τη διαφοροποίηση της διδασκαλίας, τη μετάφραση, την οπτική υποστήριξη, την εκμάθηση λεξιλογίου, την αξιολόγηση και την εξατομικευμένη διδασκαλία. Διαπίστωσαν επίσης οφέλη για τους μαθητές όσον αφορά τη γλωσσική ανάπτυξη, την ενεργό συμμετοχή, τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση και την ένταξη. Παρά ταύτα, υπήρχαν επίσης συμμετέχοντες που εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με την παραπληροφόρηση, την εξάρτηση από την τεχνολογία, τη μείωση των ευκαιριών για κριτική σκέψη, την προστασία των δεδομένων και τα ηθικά ζητήματα, καθώς και την άνιση πρόσβαση σε ψηφιακούς πόρους.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να υποστηρίξει την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από μαθητές πρόσφυγες και μετανάστες, υπό την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείται με κριτικό πνεύμα, με ηθικό τρόπο και υπό την επίβλεψη του εκπαιδευτικού.