The history of migration reveals that people relocate for growth and power. As society’s structure continues to divide people into castes, education holds the responsibility to unite and advocate for equal rights and opportunities. The model of intercultural education began with this duty in mind, but hegemonic ideologies and ethnocentrism were already established inherently in each individual. Teachers’ role is to implement interculturalism with critical lens, reflecting their own assumptions and giving voice to the minorities. Greece is a country with history in migratory flows, but persistent adversities hinder its development. The Greek education system and general policy over migrant education promotes assimilation. In this study, in order to understand what the situation in mainstream contemporary schools is, we conducted a small-scale qualitative study in rural Thessaloniki, where we observed and interviewed three primary school educators and one principal who have migrant students in their classes. Our goal was to explore the difficulties mainstream teachers encounter in migrant education, their practices, their interpretation of the causes of their challenges and their proposals on solutions for the future of migrant education in Greece. Our findings supported by the transformative worldview and critical thinking, disclosed that policies and societal power dynamics are at fault for inequalities in education. However, the present qualitative study provides in- depth insights into the phenomenon under investigation within a specific regional school, rather than statistical generalization. Therefore, it is important further qualitative and quantitative research to be conducted across Greece in order to develop a more comprehensive and generalizable understanding of the phenomenon.

Η ιστορία της μετανάστευσης αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι πάντοτε μετακινούνταν με στόχο την ανάπτυξη και την ισχύ. Καθώς η κοινωνική δομή συνεχίζει να διαχωρίζει τους ανθρώπους σε κοινωνικές τάξεις, η εκπαίδευση έχει την ευθύνη να ενώνει και να προάγει την ισότητα δικαιωμάτων και ευκαιριών. Το μοντέλο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης ξεκίνησε με αυτή την αποστολή, ωστόσο οι ηγεμονικές ιδεολογίες και ο εθνοκεντρισμός ήταν ήδη βαθιά ριζωμένοι σε κάθε άνθρωπο. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών είναι να εφαρμόζουν την διαπολιτισμικότητα με κριτικό πρίσμα, αναστοχαζόμενοι τις δικές τους παραδοχές και δίνοντας φωνή στους μη προνομιούχους. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με ιστορία μεταναστατευτικών ροών, όμως οι διαρκείς αντιξοότητες έχουν αναστείλει την ανάπτυξη της και έχουν ενισχύσει τον εθνικισμό. Το εκπαιδευτικό σύστημα και γενικότερα οι πολιτικές της Ελλάδος σχετικά με τους μετανάστες και την εκπαίδευση τους, προωθεί την αφομοίωση. Στην παρούσα μελέτη, προκειμένου να κατανοήσουμε ποια είναι η κατάσταση στα σημερινά σχολεία γενικής παιδείας, εφαρμόσαμε μια μικρής κλίμακας ποιοτική μελέτη στην περιφερειακή Θεσσαλονίκη, όπου παρατηρήσαμε και πήραμε συνεντεύξεις από τρεις εκπαιδευτικούς δημοτικής εκπαίδευσης και έναν διευθυντή, οι οποίοι έχουν μαθητές/ιες με μεταναστευτικό υπόβαθρο στις τάξεις τους. Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί της γενικής εκπαίδευσης στη διαχείριση της εκπαίδευσης μεταναστών, τις πρακτικές τους, τις ερμηνείες που αποδίδουν οι ίδιοι στα αίτια των προκλήσεων τους, καθώς και τις προτάσεις τους για λύσεις σχετικά με το μέλλον της εκπαίδευσης μεταναστών στην Ελλάδα. Τα ευρήματά μας, που υποστηρίζονται από μετασχηματιστικό προσανατολισμό και την κριτική σκέψη, αποκάλυψαν ότι οι πολιτικές και οι κοινωνικές σχέσεις εξουσίας ευθύνονται για τις ανισότητες στον τομέα της εκπαίδευσης μεταναστών. Ωστόσο, η παρούσα ποιοτική μελέτη προσφέρει την παραγωγή εις βάθος γνώσεων σχετικά με το υπό διερεύνηση φαινόμενο, σε ένα συγκεκριμένο σχολείο της περιφέρειας, και όχι την στατιστική γενίκευση. Έτσι, είναι σημαντικό να γίνουν περαιτέρω έρευνες ποιοτικές και ποσοτικές, σε όλη την Ελλάδα, για μια πιο γενικευμένη εικόνα του φαινομένου.