Epicenter of the present thesis is the thorough, as much as possible, study of the
environmental and structural impacts on selected monuments (Isis Sanctuary, roman baths, and villa of Dionysus) under the prism of climate change. The aim of the research is to assess the vulnerability of these monuments to climate-related hazards and environmental stressors, while also examining their structural behavior, material deterioration, and the challenges of their long-term preservation. With the objective to develop a comparative comprehending of the monuments' exposure to hydrological processes, seismic activity, temperature fluctuations, biological colonization, and material degradation mechanisms, this investigation integrates architectural documentation, historical analysis, environmental
assessment, and structural evaluation.
 

 Particular emphasis is placed on the geomorphological and hydrological conditions of
Dion, where the presence of groundwater, alluvial deposits, and intense environmental
humidity significantly influence monument stability and conservation conditions. The
research further examines how climate change acts as a catalyst for deterioration processesthrough the intensification of precipitation patterns, flooding phenomena, thermal stress, and environmental fluctuations. Structural vulnerability is additionally assessed through the examination of masonry behaviour, material displacement, cracking phenomena, andthe seismic sensitivity of archaeological remains.

The analysis further examines previous restoration operations and assess their impact on the monuments' current conservation status. Based on the identified risks and deterioration mechanisms, several types of conservation, monitoring, and structural strengthening strategies are proposed, such as geotechnical investigations, environmental and seismic monitoring systems, preventive conservation approaches, and interdisciplinary management frameworks. Furthermore, stakeholder collaboration and integrated heritage management are emphasized as key factors in ensuring long-term monument preservation.  Overall, the study demonstrates that the preservation of the monuments of Dion requires a multidisciplinary and preventive conservation approach capable of addressing both environmental and structural threats intensified by climate change.

Το επίκεντρο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διεξοδική, όσο το δυνατόν,
μελέτη των περιβαλλοντικών και δομικών επιπτώσεων σε επιλεγμένα μνημεία (Ιερό της
Ίσιδος, ρωμαϊκά λουτρά και βίλα του Διονύσου) υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής.
Σκοπός της έρευνας είναι η εκτίμηση της ευαλωτότητας αυτών των μνημείων σε
κινδύνους σχετιζόμενους με το κλίμα και περιβαλλοντικούς παράγοντες πίεσης, ενώ
εξετάζεται επίσης η δομική τους συμπεριφορά, η φθορά των υλικών και οι προκλήσεις της μακροπρόθεσμης διατήρησής τους. Με στόχο την ανάπτυξη μιας συγκριτικής κατανόησηςτης έκθεσης των μνημείων σε υδρολογικές διαδικασίες, σεισμική δραστηριότητα,διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, βιολογική αποίκιση και μηχανισμούς διάβρωσης τωνυλικών, αυτή η έρευνα ενσωματώνει αρχιτεκτονική τεκμηρίωση, ιστορική ανάλυση,περιβαλλοντική αξιολόγηση και δομική εκτίμηση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις γεωμορφολογικές και υδρολογικές συνθήκες του Δίου,
όπου η παρουσία υπόγειων υδάτων, αλλουβιακών αποθέσεων και έντονης
περιβαλλοντικής υγρασίας επηρεάζει σημαντικά τη σταθερότητα των μνημείων και τις
συνθήκες συντήρησής τους. Η έρευνα εξετάζει περαιτέρω πώς η κλιματική αλλαγή
λειτουργεί ως καταλύτης για τις διαδικασίες φθοράς μέσω της ενίσχυσης των προτύπων
βροχόπτωσης, των φαινομένων πλημμύρας, της θερμικής καταπόνησης και των
περιβαλλοντικών μεταβολών. Η ευπάθεια των κατασκευών αξιολογείται επίσης μέσω της
εξέτασης της συμπεριφοράς της λιθοδομής, της μετατόπισης των υλικών, των φαινομένων ρηγματώσεων και της σεισμικής ευαισθησίας των αρχαιολογικών λειψάνων.

Η ανάλυση εξετάζει περαιτέρω προηγούμενες αναστηλωτικές εργασίες και αξιολογεί
τον αντίκτυπό τους στην τρέχουσα κατάσταση διατήρησης των μνημείων. Βάσει των
εντοπισμένων κινδύνων και των μηχανισμών φθοράς, προτείνονται διάφοροι τύποι
στρατηγικών διατήρησης, παρακολούθησης και δομικής ενίσχυσης, όπως γεωτεχνικές
έρευνες, συστήματα περιβαλλοντικής και σεισμολογικής παρακολούθησης, προληπτικές
προσεγγίσεις διατήρησης και διεπιστημονικά πλαίσια διαχείρισης. Επιπλέον,
υπογραμμίζεται η συνεργασία των ενδιαφερομένων και η ολοκληρωμένη διαχείριση της
κληρονομιάς ως βασικοί παράγοντες για την εξασφάλιση της μακροπρόθεσμης
διατήρησης των μνημείων. Συνολικά, η μελέτη δείχνει ότι η διατήρηση των μνημείων του Δίου απαιτεί μια διεπιστημονική και προληπτική προσέγγιση διατήρησης ικανή να
αντιμετωπίσει τόσο τις περιβαλλοντικές όσο και τις δομικές απειλές που εντείνονται από
την κλιματική αλλαγή.