Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις εκπαιδευτικές εμπειρίες, τις ανάγκες και τις προκλήσεις ενηλίκων μεταναστών που συμμετέχουν σε προγράμματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας. Βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του ρόλου της γλώσσας ως μέσου κοινωνικής ένταξης, προσωπικής ενδυνάμωσης και ανάπτυξης της αυτονομίας των εκπαιδευομένων. 

Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης βασίζεται στις αρχές της εκπαίδευσης ενηλίκων, της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της θεωρίας εκμάθησης δεύτερης γλώσσας, με ιδιαίτερη έμφαση στη βιωματική και συμμετοχική μάθηση. 

Η έρευνα ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και υλοποιήθηκε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με ενήλικες εκπαιδευόμενους διαφορετικών εθνικοτήτων, οι οποίοι διαμένουν στην Ελλάδα και παρακολουθούν μαθήματα ελληνικής γλώσσας. Στην έρευνα συμμετείχαν δέκα ενήλικες μετανάστες, εκ των οποίων πέντε άνδρες και πέντε γυναίκες, ηλικίας 27 έως 58 ετών. Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από την Αλβανία, τη Ρουμανία, το Πακιστάν, τη Συρία και τη Βουλγαρία, γεγονός που προσέδωσε στην έρευνα έντονο διαπολιτισμικό χαρακτήρα. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης, από την οποία προέκυψαν θεματικές κατηγορίες σχετικές με τα κίνητρα συμμετοχής, τις μαθησιακές δυσκολίες, τη συναισθηματική εμπειρία των εκπαιδευομένων, τον ρόλο του εκπαιδευτή, τα οφέλη της γλωσσικής εκπαίδευσης και τις προτάσεις βελτίωσης της εκπαιδευτικής πρακτικής. 

Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι τα βασικά κίνητρα συμμετοχής σχετίζονται κυρίως με πρακτικές ανάγκες της καθημερινής ζωής, όπως η εργασία, η επικοινωνία και η διεκπεραίωση διοικητικών διαδικασιών. Παράλληλα, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας συνδέεται με την ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης, της οικογενειακής υποστήριξης και της ενεργού συμμετοχής στην κοινωνική ζωή. 

Οι εκπαιδευόμενοι αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες, όπως περιορισμένο χρόνο λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων, καθώς και γλωσσικά εμπόδια που αφορούν κυρίως τον προφορικό λόγο και τη γραμματική. 

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη συναισθηματική διάσταση της μαθησιακής διαδικασίας, καθώς συναισθήματα άγχους, φόβου και ανασφάλειας επηρεάζουν τη συμμετοχή και την αυτοπεποίθηση των εκπαιδευομένων. Παράλληλα, ο υποστηρικτικός και εμψυχωτικός ρόλος του εκπαιδευτή, σε συνδυασμό με τη χρήση βιωματικών διδακτικών πρακτικών, συμβάλλει θετικά στη μαθησιακή εμπειρία. 

Συμπερασματικά, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας αναδεικνύεται ως καθοριστικός παράγοντας κοινωνικής ένταξης και ενδυνάμωσης των ενηλίκων μεταναστών. Η έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη ανάπτυξης ευέλικτων, συμμετοχικών και συναισθηματικά υποστηρικτικών εκπαιδευτικών πρακτικών, συμβάλλοντας παράλληλα στην κατανόηση της βιωματικής διάστασης της εκπαίδευσης ενηλίκων μεταναστών. 

This thesis investigates the educational experiences, needs, and challenges of adult migrants participating in Greek language learning programs. The main aim of the research is to examine the role of language as a means of social integration, personal empowerment, and the development of learners’ autonomy. 

The theoretical framework of the study is based on the principles of adult education, intercultural education, and second language acquisition theory, with particular emphasis on experiential and participatory learning. 

The research follows a qualitative methodological approach and was conducted through semi-structured interviews with adult learners of different nationalities who reside in Greece and attend Greek language courses. The study included ten adult migrants, five men and five women, aged between 27 and 58 years. The participants came from Albania, Romania, Pakistan, Syria, and Bulgaria, which gave the research a strong intercultural dimension. The data were analyzed using thematic analysis, from which thematic categories emerged related to participation motivations, learning difficulties, the emotional experience of learners, the role of the instructor, the benefits of language education, and suggestions for improving educational practice. 

The findings of the study indicate that the main reasons for participation are primarily related to practical needs of daily life, such as work, communication, and administrative procedures. At the same time, learning the Greek language is associated with the enhancement of social integration, family support, and active participation in social life. 

The learners face significant difficulties, such as limited time due to work and family obligations, as well as linguistic barriers mainly related to oral expression and grammar. 

Particular importance is given to the emotional dimension of the learning process, as feelings of anxiety, fear, and insecurity affect learners’ participation and self-confidence. At the same time, the supportive and encouraging role of the instructor, combined with the use of experiential teaching practices, contributes positively to the learning experience.

In conclusion, learning the Greek language emerges as a crucial factor for the social integration and empowerment of adult migrants. The study highlights the need for flexible, participatory, and emotionally supportive educational practices, while also contributing to the understanding of the experiential dimension of adult migrant education.