Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη δυνατότητα αξιοποίησης της σύγχρονης εικαστικής τέχνης ως μέσου μετασχηματισμού αντιλήψεων στην επαγγελματική κατάρτιση εφαρμοσμένων τεχνών. Ειδικότερα, εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο καταρτιζόμενοι σε ειδικότητες που συνδέονται με τη Γραφιστική και την Εικονογράφηση προσλαμβάνουν έργα σύγχρονης μη παραστατικής τέχνης, καθώς και το κατά πόσο η συστηματική παρατήρηση έργων τέχνης μπορεί να συμβάλει στην αναθεώρηση στερεοτυπικών ή δυσλειτουργικών αντιλήψεων σχετικά με την καλλιτεχνική αξία, το νόημα και την επαγγελματική χρησιμότητα της σύγχρονης τέχνης. Τα ερευνητικά ερωτήματα εστιάζουν στις αρχικές δυσλειτουργικές νοηματοδοτήσεις των καταρτιζομένων, στις λανθάνουσες παραδοχές τους για την επαγγελματική αξιοποίηση της σύγχρονης τέχνης και στις μετατοπίσεις που καταγράφονται μετά τη συστηματική παρατήρηση έργων τέχνης.

Το θεωρητικό πλαίσιο της εργασίας βασίζεται στη θεωρία της Μετασχηματίζουσας Μάθησης του Jack Mezirow, στη σημασία της αισθητικής εμπειρίας στην εκπαίδευση ενηλίκων και στη μέθοδο συστηματικής παρατήρησης έργων τέχνης του David Perkins. Η έρευνα ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και αξιοποιεί ημιδομημένες συνεντεύξεις πριν και μετά τη διδακτική διαδικασία στο μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι καταρτιζόμενοι προσέρχονται συχνά στη μαθησιακή διαδικασία με αντιλήψεις που συνδέουν την τέχνη με την αναπαράσταση, την τεχνική δεξιοτεχνία και την άμεση αναγνωρισιμότητα. Στο μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης και μέσα από την ενασχόληση με έργα σύγχρονης τέχνης, οι καταρτιζόμενοι οδηγήθηκαν σταδιακά σε πιο σύνθετες ερμηνείες, αναγνώρισαν την καλλιτεχνική πρόθεση και συνέδεσαν τη σύγχρονη τέχνη με τη δημιουργική και επαγγελματική τους ταυτότητα, όπως αποτυπώνεται στις συνεντεύξεις. Η ερμηνεία των ευρημάτων συνδέεται με τα πλαίσια αναφοράς, τον κριτικό στοχασμό και τη δυνατότητα μετασχηματισμού αισθητικών και επαγγελματικών νοηματοδοτήσεων.

The present postgraduate thesis investigates the use of contemporary visual art as a means of transforming perceptions in vocational training in applied arts. More specifically, it examines how trainees in specializations related to Graphic Design and Illustration approach non-representational and conceptual visual art, and whether systematic observation of contemporary artworks can support the reconsideration of restrictive aesthetic assumptions. The research questions focus on trainees’ initial meaning-making schemes, their latent assumptions about the professional value of contemporary art and the shifts recorded after the structured observation of artworks.

The theoretical framework of the thesis is based on Jack Mezirow’s theory of Transformative Learning, on the role of aesthetic experience in adult education and on David Perkins’ model of systematic observation of works of art. The research follows a qualitative methodological approach and draws on semi-structured interviews conducted before and after the teaching process in the Art History course. The findings indicate that the structured encounter with contemporary art can activate critical reflection, broaden trainees’ interpretive schemes and contribute to the reconceptualization of the relationship between contemporary art, visual communication and professional identity. The interpretation of the findings is linked to frames of reference, critical reflection and the possible transformation of aesthetic and professional meanings.