Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο των οδηγών ταξί ως άτυπων αφηγητών της πόλης και ως φορέων δημόσιας ιστορίας της Αθήνας. Το ταξί δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως μέσο μεταφοράς, αλλά και ως κινητός χώρος εμπερίας, παρατήρησης και μνήμης, όπου οι οδηγοί έρχονται καθημερινά σε επαφή με δρόμους, πλατείες, μνημεία, γειτονιές, σταθμούς, τουριστικά σημεία και ιστορικούς τόπους. Η εργασία εντάσσεται στο πεδίο της Δημόσιας Ιστορίας και αξιοποιεί τη μεθοδολογία της Προφορικής Ιστορίας, δίνοντας έμφαση στον τρόπο με τον οποίο οι οδηγοί θυμούνται, ερμηνέυουν και αφηγούνται την πόλη με βάση την επαγγελματική και βιωματική τους εμπειρία.

Η μελέτη βασίζεται σε ποιοτική προσέγγιση και εξετάζει τις αφηγήσεις των οδηγών ταξί ως πηγές που φωτίζουν όψεις της αστικής ζωής οι οποίες συχνά δεν καταγράφονται στις επίσημες ιστορικές αφηγήσεις. Οι οδηγοί λόγω της διαρκούς μετακίνησης τους μέσα στον αστικό ιστό, αποκτούν μια ιδιαίτερη γνώση της Αθήνας, η οποία συνδέεται με την καθημερινότητα, την κυκλοφορία, τις κοινωνικές αλλαγές, την τουριστική ανάπτυξη, τις επαγγελματικές δυσκολίες και τις ανθρώπινες συναντήσεις. Παράλληλα, η εργασία αξιοποιεί θεωρητικές και συγκριτικές αναφορές απο τη Δημόσια Ιστορία, την Προφορική Ιστορία, την κοινωνιολογία και τις σπουδές αστικής κινητικότητας, με παραδείγματα απο πόλεις όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη και η Βαρσοβία.

Στην παρούσα εργασία ο όρος «μνήμη εν κινήσει» χρησιμοποιείται ως αναλυτική έννοια για να περιγράψει τη μνήμη που ενεργοποιείται μέσα απο τη διαδρομή και την επαναλαμβανόμενη επαφή με τον αστικό χώρο. Η Αθήνα αναδεικνύεται όχι μόνο ως πόλη μνημείων και αρχαιολογικών τόπων, αλλά και ως ζωντανό πεδίο κοινωνικών εμπειριών, μεταβολών και καθημερινών αφηγήσεων. Οι οδηγοί ταξί λειτουργούν ως ανεπίσημοι διαμεσολαβητές ανάμεσα στην πόλη και στους κατοίκους ή επισκέπτες της, μεταφέροντας ιστορίες, σχόλια, μνήμες και ερμηνείες για το παρελθόν και το παρόν της.

Τα συμπεράσματα της εργασίας δείχνουν ότι οι οδηγοί ταξί μπορούν να θεωρηθούν σημαντικοί φορείς άτυπης ιστορικής γνώσης. Οι αφηγήσεις τους συμβάλλουν στην κατανόηση της πόλης ως χώρου όπου η ιστορία, η μνήμη, η εργασία και η καθημερινή εμπειρία συνυπάρχουν. Έτσι, η εργασία ανανδεικνύει τη σημασία των μη θεσμικών αφηγητών στον εμπλουτισμό της Δημόσιας Ιστορίας της Αθήνας.

This postgraduate thesis examines the role of taxi drivers as informal narrators of the city and as carriers of informal historical knowledge in Athens. The taxi is approached not merely as a means of transport, but as a mobile space of experience, observation and memory, through which drivers come into daily contact with streets, squares, monuments, neighborhoods, stations, tourist sites and historical places. The study is situated within the field of Public History and draws on the methodology of Oral History, focusing on the ways in which taxi drivers remember, interpret and narrate the city through their professional and lived experience.

The research is based on a qualitative approach and examines the narratives of taxi drivers as sources that illuminate aspects of urban life which are often absent from official historical accounts. Due to their constant movement through the urban fabric, taxi drivers acquire a distinctive knowledge of Athens, connected with everyday life, traffic, social change, tourism, professional challenges and human encounters. At the same time, the thesis draws on theoretical and comparative perspectives from Public History, Oral History, sociology and urban mobility studies, with reference to cities such as London, New York and Warsaw.

A central concept of the thesis is “memory in motion”, namely memory that is activated through routes, movement and repeated contact with urban space. Athens is therefore examined not only as a city of monuments and archaeological sites, but also as a living field of social experiences, transformations and everyday narratives. Taxi drivers act as unofficial mediators between the city and those who move through it, conveying stories, comments, memories and interpretations of Athens’ past and present.

The findings of the thesis suggest that taxi drivers can be understood as significant carriers of informal historical knowledge. Their narratives contribute to a broader understanding of the city as a space where history, memory, labor and everyday experience coexist. In this way, the thesis highlights the importance of non-institutional narrators in the formation, circulation and dissemination of the public history of Athens.