Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εφημερίδα Ταχυδρόμος του Βόλου ως πηγή δημόσιας ιστορίας κατά τα έτη 1973/1975, μια κρίσιμη περίοδο μετάβασης από τη δικτατορία στη δημοκρατία στην Ελλάδα.

Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης στηρίζεται στις έννοιες της δημόσιας ιστορίας, της συλλογικής μνήμης και της τοπικής ταυτότητας, όπως έχουν διατυπωθεί στη σύγχρονη ιστοριογραφία. Μεθοδολογικά, η έρευνα βασίζεται στην ποιοτική ανάλυση περιεχομένου επιλεγμένων φύλλων της εφημερίδας Ταχυδρόμος της περιόδου 1973/1975, με έμφαση σε άρθρα που αφορούν την τοπική ιστορία, τη δικτατορία, το Πολυτεχνείο, και κατόπιν τη Μεταπολίτευση και την εικόνα της πόλης.

Η επιλογή του Ταχυδρόμου ως αντικειμένου μελέτης συνδέεται αφενός με το επιστημονικό ενδιαφέρον για τη σχέση ιστορίας και μέσων ενημέρωσης και αφετέρου με τη δυνατότητα πρόσβασης σε εκτενές αρχειακό υλικό. Στο σημείο αυτό κρίνεται απαραίτητο να δηλωθεί ότι η εφημερίδα Ταχυδρόμος ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια του συζύγου μου. Η προσωπική αυτή σχέση επηρέασε αναπόφευκτα τη θέση της ερευνήτριας απέναντι στο υλικό και κατέστησε αναγκαία μια αναστοχαστική στάση ως προς τα όρια και τις δυνατότητες της έρευνας, κυρίως για να αποφευχθεί η προβολή υποκειμενικών θέσεων, αλλά και για να μην περιοριστεί η κριτική σε θετικά μόνο ευρήματα. Κύρια βιβλιογραφική πηγή αποτέλεσαν, λόγω της φύσεως της συγκεκριμένης εργασίας τα φύλλα της εφημερίδας από το αρχείο του Ταχυδρόμου. Εδώ θα πρέπει επίσης να τονίσω ότι, όσον αφορά τη βιβλιογραφία και πρωτίστως την ελληνική, υπήρξε δυσκολία εντοπισμού πηγών καθώς το συγκεκριμένο αντικείμενο που αφορά στη στάση του Τύπου, ειδικότερα του περιφερειακού, πριν και μετά τη μετάβαση μεταξύ πολιτικών καταστάσεων, δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Πρέπει να αναφέρω επίσης ως εξαιρετική πηγή τις μαρτυρίες που είχαν την ευγενή καλοσύνη να μου παραχωρήσουν οι συνεντευξιαζόμενοι.

Συνολικά, η έρευνα ενισχύει την αίσθηση ότι η μελέτη του τοπικού Τύπου παρέχει πολύτιμα εργαλεία για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι κοινότητες οικοδομούν, ανασυνθέτουν και βιώνουν τη δική τους ιστορική ταυτότητα.

Τhis thesis examines the newspaper Tachydromos of Volos as a source of public history during the years 1973/1975, a critical period of transition from dictatorship to democracy in Greece.

The theoretical framework of the study is based on the concepts of public history, collective memory and local identity, as formulated in modern historiography. Methodologically, the research is based on the qualitative content analysis of selected issues of the newspaper Tachydromos from the period 1973/1975, with an emphasis on articles concerning local history, the dictatorship, the Polytechnic University revolt, and then the post-dictatorship period and the overall image of the city.

The choice of Tachydromos as an object of study is linked, on the one hand, to the scientific interest in the relationship between history and the media and, on the other hand, to the possibility of accessing extensive archival material. At this point, it is necessary to state that the newspaper Tachydromos belongs to my husband's extended family. This personal relationship inevitably influenced the researcher's position towards the material and necessitated a reflective attitude towards the limits and possibilities of the research, mainly to avoid projecting subjective positions, but also to avoid limiting the criticism to only positive findings. The main bibliographical source was, due to the nature of this specific work, the newspaper's issues from the Tachydromos archive. Here I should also emphasize that, regarding the bibliography, and primarily the Greek one, there were difficulties in locating sources, as the specific subject concerning the attitude of the press, especially the regional press, before and after the transition between political situations, has not been sufficiently studied.  I must also mention as an excellent source the testimonies that the interviewees were kind enough to provide me with.