Η παρούσα εργασία εξετάζει την απεργία των μεταλλωρύχων του Λαυρίου το 1929, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο το γεγονός αποτυπώθηκε και ερμηνεύθηκε από εφημερίδες διαφορετικής ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης. Η απεργία του 1929 αποτελεί σημαντικό σταθμό του ελληνικού εργατικού κινήματος του Μεσοπολέμου, καθώς  ξέσπασε σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικό σκηνικό, λίγους μήνες πριν από την ψήφιση του «Ιδιώνυμου» από την κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η έρευνα βασίζεται στη συγκριτική ανάλυση πρωτογενών πηγών από τον ημερήσιο Τύπο της εποχής (κυβερνητικό/βενιζελικό, συντηρητικό/αντιβενιζελικό, αριστερό/κομμουνιστικό).  Στόχος είναι να αναδειχθεί πώς η επιλογή των λέξεων, το αφήγημα και η ρητορική των εντύπων συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας συγκεκριμένης εικόνας για τους απεργούς και τα αιτήματά τους, μετατρέποντας τη δημοσιογραφική κάλυψη  σε πεδίο ταξικής και ιδεολογικής σύγκρουσης. Σε θεωρητικό επίπεδο, η εργασία προσεγγίζει το ζήτημα μέσα από το πρίσμα της δημόσιας ιστορίας, εξετάζοντας πώς η αποτύπωση στον Τύπο λειτούργησε ως ο πρώτος μηχανισμός καταγραφής της μνήμης και διαμόρφωσης πολιτικών και κοινωνικών ταυτοτήτων. Στη συνέχεια, η εργασία εστιάζει στο παρόν, διερευνώντας  πώς το γεγονός αυτό προσλαμβάνεται σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα μετά. Εξετάζεται αν η μνήμη της απεργίας παραμένει εγκλωβισμένη σε ιδεολογικά πλαίσια ή αν αποτελεί συστατικό στοιχείο της συλλογικής ταυτότητας της πόλης «συνομιλώντας» με τις σύγχρονες προκλήσεις του κόσμου της εργασίας.

The present study examines the miners’ strike of Laurium in 1929, focusing on the way the event was depicted and interpreted by newspapers of different ideological and political orientations. The strike of 1929 constitutes a significant milestone for the greek labor movement of the interwar period, as it broke out within a highly charged political climate, a few months prior to the vote on the Idionymon law by the government of Eleftherios Venizelos. The research is based on a comparative analysis of   primary sources   from  the daily  Press of the era (government/Venizelist,  conservative/anti-Venizelist, leftist/ communist). The objective is to highlight how the choice of words, the narrative and the rhetoric of the publications contributed to the formation of a specific image regarding the strikers and their demands, transforming journalistic coverage into a field of class and ideological conflict. On a theoretical level, the study approaches the issue through the lens of public history, examining how the depiction in the Press functioned as the first mechanism for recording the memory and shaping political and social identities. Subsequently, the study focuses on the present, exploring how this event is perceived today, almost a century later. It examines whether the memory of the strike remains trapped within ideological frameworks or if it constitutes a constituent element of the city’s collective identity, “in dialogue” with the modern challenges of the world of work.