Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο των στεγαστικών συνεταιρισμών ως έναν εναλλακτικό τρόπο παραγωγής και διαχείρισης της κατοικίας που βασίζεται στη συλλογική ιδιοκτησία, τη δημοκρατική διαχείριση και έχει μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα, επιδιώκοντας τη διασφάλιση της οικονομικής προσιτότητας και την κατοχύρωση του δικαιώματος στη στέγη. Εξετάζονται οι οργανωσιακές και οικονομικές διαστάσεις των συνεταιριστικών μορφών στέγασης και επιχειρείται ο επιχειρηματικός σχεδιασμός ενός στεγαστικού συνεταιρισμού προσαρμοσμένου στο ελληνικό θεσμικό και κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο.
Ακολουθείται μια ποιοτική ερευνητική προσέγγιση που περιλαμβάνει βιβλιογραφική επισκόπηση, έρευνα γραφείου, διερευνητική εφαρμογή της μεθόδου σχεδιασμού επιχειρηματικού υποδείγματος, και συγκριτική ανάλυση περιπτώσεων. Για τον σχεδιασμό επιχειρηματικού υποδείγματος στο ελληνικό πλαίσιο αναλύεται το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον αυτού και εντοπίζονται τα δομικά στοιχεία που το συνθέτουν. Η συγκριτική ανάλυση δεν ερευνά εμπειρικά παραδείγματα ελληνικών συνεταιρισμών καθώς αυτά δεν υφίστανται ακόμη, αλλά αξιοποιείται ως πλαίσιο συγκριτικής αξιολόγησης του σχεδιαζόμενου επιχειρηματικού υποδείγματος σε σχέση με υλοποιημένο ευρωπαϊκό παράδειγμα με στόχο τη διερεύνηση της δυνατότητας εφαρμογής ενός τέτοιου μοντέλου στέγασης στο ελληνικό πλαίσιο.
Η μεθοδολογία αυτή, επιτρέπει τον εντοπισμό κρίσιμων θεσμικών, νομικών, οργανωσιακών, κοινωνικών και χρηματοδοτικών προϋποθέσεων που διαμορφώνουν το υποστηρικτικό οικοσύστημα που απαιτείται για τη βιώσιμη ανάπτυξη στεγαστικών συνεταιρισμών στην Ελλάδα. Η εργασία καταλήγει σε συμπεράσματα σε σχέση με τον βαθμό στον οποίο αυτές είναι διαθέσιμες ή μπορούν να αναπτυχθούν στην Ελλάδα, και διατυπώνονται αντίστοιχες προτάσεις προσαρμογής.

This study examines the role of housing cooperatives as an alternative model of housing production and management based on collective ownership, democratic management and non-profit character, aiming to ensure affordability and the right to housing. It examines the organizational and economic dimensions of cooperative housing and develops a business model for a housing cooperative adapted to the Greek institutional and socio-economic framework.
The study adopts a qualitative research approach icomprising a literature review, desk research, an exploratory application of business model design method, and comparative case analysis. For the design of a business model suited to the Greek context, its internal and external environment is analyzed and the structural elements that compose it are identified. The comparative analysis does not investigate empirical examples of Greek cooperatives as these do not yet exist, but is used instead as a framework for comparative evaluation of the proposed business model against an established European example, aiming to explore the feasibility of implementing such a housing model in the Greek context.
This methodology allows the identification of critical institutional, legal, organizational, social and financial preconditions that shape the supportive ecosystem required for the sustainable development of housing cooperatives in Greece. The study leads to conclusions regarding the extent to which these are currently in place or could be developed in Greece, and formulates corresponding proposals for adaptation.