Στη σύγχρονη κοινωνία ο ρατσιστικός λόγος δεν εκδηλώνεται πάντα με ξενοφοβικές και εχθρικές αναφορές προς μειονοτικές ομάδες, αλλά συχνά εκφράζεται με πιο συγκαλυμμένες και έμμεσες μορφές, ακόμη και σε κείμενα που εμφανίζονται ως αντιρατσιστικά. Η εργασία εξετάζει τις αναπαραστάσεις των Ρομά στον λόγο των ΜΜΕ μέσα από αντιρατσιστικά κείμενα που προβάλλουν επιτυχημένα πρόσωπα της κοινότητας. Η μελέτη των κειμένων βασίζεται θεωρητικά στις έννοιες του ρευστού ρατσισμού, του αντιρατσιστικού λόγου και του ρευστού αντιτσιγγανισμού και μεθοδολογικά αξιοποιείται η Κριτική Ανάλυση Λόγου και συγκεκριμένα η Συστημική Λειτουργική Γραμματική του Halliday και η Οπτική Γραμματική των Kress και Van Leeuwen, ενώ η ανάλυση γίνεται σε δύο επίπεδα το μικροεπίπεδο και το μακροεπίπεδο. Σκοπός της εργασίας είναι να αναλύσει τις γλωσσικές και οπτικές επιλογές των κειμένων με τις οποίες αναπαρίστανται οι Ρομά στο μικροεπίπεδο και να μελετήσει τα κοινωνικά νοήματα και τις ιδεολογίες που προκύπτουν από αυτές τις αναπαραστάσεις στο μακροεπίπεδο και συνδέονται με την κοινωνική τους θέση, την ένταξη και την αποδοχή τους στην κοινωνία. Τα ευρήματα στο μικροεπίπεδο έδειξαν ότι τα κείμενα περιλαμβάνουν κυρίως θετικές αναπαραστάσεις των Ρομά, ενώ επικεντρώνονται σε χαρακτηριστικά των ατόμων σχετικά με την επιτυχία σε τομείς, όπως η εκπαίδευση, το επάγγελμα και η κοινωνική τους δράση. Ωστόσο η αναγνώρισή τους ως επιτυχημένων καθορίζεται από το βαθμό αφομοίωσής τους στα πρότυπα της κυρίαρχης ομάδας και η επιτυχία τους προβάλλεται ως εξαίρεση για την κοινότητά τους.

Συνολικά, η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση των αντιφατικών τρόπων με τους οποίους λειτουργούν οι θετικές αναπαραστάσεις των Ρομά στον λόγο των ΜΜΕ και αναδεικνύει τη δυνατότητα συνύπαρξης του αντιρατσιστικού λόγου με στοιχεία ρευστού ρατσισμού στα ίδια κείμενα.

In modern society, racist discourse is not always expressed through xenophobic and hostile references to minority groups, but is often manifested in more subtle and indirect ways, even in texts that appear to be anti-racist. This study examines the representations of Roma people in media discourse through anti-racist texts that present successful members of the Roma community. The study is theoretically based on the concepts of liquid racism, anti-racist discourse, and liquid anti-Gypsyism. Methodologically, it employs Critical Discourse Analysis, specifically Halliday’s Systemic Functional Grammar and the Visual Grammar of Kress and Van Leeuwen. The analysis is conducted on two levels: the micro-level and the macro-level. The aim of the study is to analyze the linguistic and visual choices through which Roma people are represented at the micro-level and to examine the social meanings and ideologies that emerge from these representations at the macro-level and are related to their social position, integration, and acceptance in society. The findings at the micro-level showed that the texts mainly include positive representations of Roma people, focusing on individual characteristics related to success in areas such as education, occupation, and social action. However, their recognition as successful individuals is determined by the degree to which they assimilate into the standards of the dominant group, and their success is presented as an exception within their community. Overall, the study contributes to the understanding of the contradictory ways in which positive representations of Roma people function in media discourse and highlights the possibility of the coexistence of anti-racist discourse with elements of liquid racism within the same texts.