Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη συμβολή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στη διατήρηση και την ψηφιακή αναστήλωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, με έμφαση στην περίπτωση της Παναγίας του Μπούργκου στη Ρόδο. Αρχικά παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η σημασία της για την κοινωνία, οι σύγχρονες απειλές που αντιμετωπίζει, καθώς και ο ρόλος των διεθνών οργανισμών και της σχετικής νομοθεσίας στην προστασία της. Ακολούθως, αναλύονται οι βασικές έννοιες της ΤΝ, τα είδη μάθησης και τα πεδία εφαρμογής της, με ιδιαίτερη αναφορά στις δυνατότητες αξιοποίησής της στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς.Στη συνέχεια διερευνώνται οι τεχνολογίες και οι μέθοδοι ψηφιακής αναστήλωσης, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους η ΤΝ μπορεί να υποστηρίξει την αναπαράσταση και αποκατάσταση μνημείων που έχουν υποστεί φθορές ή καταστροφές. Για την έρευνα πραγματοποιήθηκε συλλογή, οργάνωση και αξιολόγηση ιστορικών, αρχιτεκτονικών και εικονογραφικών δεδομένων, με σαφή διάκριση μεταξύ τεκμηριωμένων πληροφοριών και υποθετικών στοιχείων. Η πρακτική εφαρμογή περιλαμβάνει τη σύγκριση δύο διαφορετικών προσεγγίσεων ψηφιακής αναστήλωσης. Η πρώτη βασίζεται στη μέθοδο text-to-image, όπου η ΤΝ παράγει εικόνες του μνημείου με βάση περιγραφικά κείμενα. Η δεύτερη αξιοποιεί φωτογραμμετρία, σχεδιαστικό λογισμικό και εργαλεία ΤΝ για τη δημιουργία και παραμετροποίηση τρισδιάστατου μοντέλου. Τα αποτελέσματα των δύο μεθόδων συγκρίνονται ως προς την ακρίβεια, την αξιοπιστία, τον βαθμό τεκμηρίωσης και τη χρηστικότητά τους. Τέλος, εξετάζονται οι μελλοντικές προοπτικές της χρήσης της ΤΝ στην προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς και τα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της. Συμπερασματικά, η εργασία αναδεικνύει ότι η ΤΝ μπορεί να αποτελέσει ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για την ψηφιακή αναστήλωση μνημείων, υπό την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείται με επιστημονική υπευθυνότητα και κριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

This thesis examines the contribution of Artificial Intelligence (AI) to the preservation and digital reconstruction of cultural heritage, focusing on the case of the Church of Panagia tou Bourgou in Rhodes. Initially, the theoretical framework of cultural heritage is presented, highlighting its significance for society, the contemporary threats it faces, and the role of international organizations and relevant legislation in its protection. Furthermore, the fundamental concepts of Artificial Intelligence, its learning approaches, and its fields of application are analyzed, with particular emphasis on its potential use in the field of cultural heritage. The study then explores the technologies and methods of digital reconstruction, as well as the ways in which AI can support the representation and restoration of monuments that have suffered damage or destruction. The research involved the collection, organization, and evaluation of historical, architectural, and visual data, with a clear distinction between documented information and hypothetical assumptions. The practical application includes a comparison of two different digital reconstruction approaches. The first is based on the text-to-image method, in which AI generates visual representations of the monument from textual descriptions. The second approach utilizes photogrammetry, computer-aided design software, and AI tools for the creation and parameterization of a three-dimensional model. The results of the two methods are compared in terms of accuracy, reliability, level of documentation, and practical usefulness. Finally, the study examines the future prospects of AI in the protection of cultural heritage, as well as the ethical issues arising from its application. The findings demonstrate that Artificial Intelligence can serve as a valuable tool for the digital reconstruction of cultural monuments, provided that it is employed with scientific responsibility, proper documentation, and critical evaluation of the generated results.