Η γλωσσική επαφή είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που οδηγούν μία γλώσσα σε γλωσσική μεταβολή. Η γλωσσική επαφή είναι υπεύθυνη για τα δίγλωσσα κοινωνικά περιβάλλοντα, για τον λεξιλογικό δανεισμό, για τις αλλαγές στη σημασία των λέξεων, στη μορφολογία, στη σύνταξη ακόμα και στην προφορά. Η γλωσσική επαφή μπορεί να δημιουργήσει νέες γλώσσες και να αφανίσει άλλες. Τέλος η γλωσσική επαφή μπορεί να οδηγήσει στη γλωσσική σύγκλιση και απόκλιση. Η ελληνική γλώσσα στη μακραίωνη ιστορία της έχει έρθει σε επαφή με πληθώρα άλλων γλωσσών. Τέτοιες γλώσσες είναι η λατινική, η τουρκική, η ιταλική και η αγγλική. Είναι μόνο αυτές; Σίγουρα όχι. Η εργασία αυτή στέκεται μόνο σε αυτές καθώς το αντικείμενό της είναι το πώς η γλωσσική επαφή θα εμπλακεί στην εκπαιδευτική πρακτική προκειμένου να προσφέρει στους μαθητές και τις μαθήτριες μία πιο ενδιαφέρουσα εμπειρία στη γλωσσική διδασκαλία και τελικά να αποκτήσουν γλωσσική επίγνωση. Οι σημερινοί εκπαιδευτικοί, όμως, δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη για την αναγκαιότητα της διδασκαλίας της γλωσσικής επαφής και αλλαγής στα σχολεία και ταυτόχρονα δεν αντιλαμβάνονται στην ολότητά της το διαλεκτικό πνεύμα που διαπνέει τη γλώσσα ως σύστημα επικοινωνίας, με αποτέλεσμα να μπαίνουν εμπόδια στην εκπαιδευτική διαδικασία από συντηρητικές απόψεις σχετικά με το λεξιλόγιο των νέων, τη χρήση της γλώσσας που κάνουν και από τη σύγκριση αυτών με το «μεγαλείο» της ιστορίας της ελληνικής γλώσσας. Σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης αυτών των απόψεων είναι η ηλικία και αποτυπώνεται  εν μέρει, σε αυτή την εργασία, μέσω ερωτηματολογίου που απευθύνθηκε σε συναδέλφους, εκπαιδευτικούς της γλωσσικής διδασκαλίας.

Language contact constitutes one of the fundamental catalysts for linguistic change. It accounts for the emergence of bilingual social environments, lexical borrowing, and modifications across the realms of semantics, morphology, syntax, and phonology. Furthermore, language contact can facilitate the genesis of new languages, the attrition of others, and the processes of linguistic convergence and divergence. Throughout its extensive history, the Greek language has interacted with a diverse array of languages, most notably Latin, Turkish, Italian, and English. While these represent only a fraction of such interactions, the present study focuses exclusively on them to examine how the integration of language contact into pedagogical practice can enhance the learning experience. The ultimate objective is to foster students' linguistic awareness through a more engaging and multifaceted approach to language instruction. Modern educators, however, do not all share the same view regarding the necessity of teaching language contact and language change in schools. At the same time, they fail to fully perceive the dialectical spirit that permeates language as a system of communication. As a result, barriers are placed in the educational process by conservative views regarding youth vocabulary, their language use, and the comparison of these aspects with the 'grandeur' of the history of the Greek language. A significant factor in shaping these views is age, which is partially reflected in this paper through a questionnaire addressed to fellow language teachers.