Ce mémoire s’intéresse à l’exploitation des contes, aux versions classiques ainsi qu’aux adaptations contemporaines, en classe de français langue étrangère(FLE) et à leur apport dans le processus d’apprentissage. Dans un contexte où les approches communicatives et actionnelles privilégient des supports authentiques et motivants, le conte se présente comme un outil pédagogique riche, favorisant à la fois le développement des compétences linguistiques et l’ouverture culturelle des apprenants.

L’objectif de cette recherche est d’analyser dans quelle mesure l’utilisation des contes contribue à améliorer la compréhension et la production orale et écrite des apprenants de FLE, tout en renforçant leur motivation et leur compétence interculturelle. Pour  ce faire, ce travail s’appuie sur un cadre théorique relevant de la didactique des langues, mettant en lumière les caractéristiques du conte et ses potentialités pédagogiques.

Par ailleurs, une étude empirique a été menée auprès d’un groupe d’apprenants afin d’évaluer l’impact de l’intégration de contes dans les pratiques de classe. Les données recueillies à travers les observations et des activités pédagogiques ont permis de mettre en évidence les effets positifs de ce support sur l’implication des apprenants et sur leurs acquis linguistiques.

Les résultats obtenus confirment que le conte constitue un levier efficace pour dynamiser l’enseignement du FLE, à condition qu’il soit exploité à travers des démarches didactiques adaptées. Ce mémoire propose ainsi des pistes pédagogiques concrètes pour intégrer les contes de manière pertinente dans les pratiques d’enseignement.

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση των παραμυθιών, τόσο στις κλασικές εκδόσεις όσο κα στις μοντέρνες διασκευές τους, στη διδασκαλία της Γαλλικής ως Ξένης Γλώσσας (FLE) και τη συμβολή τους στη μαθησιακή διδασκαλία. Σε ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο όπου οι επικοινωνιακές και δραστικές προσεγγίσεις δίνουν έμφαση στη χρήση αυθεντικού και ελκυστικού διδακτικού υλικού, το παραμύθι αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο, το οποίο συμβάλλει τόσο στην ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων όσο και στην καλλιέργεια της πολιτισμικής συνείδησης των μαθητών.

Στόχος της έρευνας είναι να αναδείξει κατά πόσο η αξιοποίηση των παραμυθιών ενισχύει την κατανόηση και την παραγωγή προφορικού και γραπτού λόγου, καθώς και το κίνητρο και τη διαπολιτισμική ικανότητα των μαθητών της γαλλικής γλώσσας. Για τον σκοπό αυτό, η εργασία βασίζεται σε θεωρητικό πλαίσιο σχετικό με τη διδακτική των ξένων γλωσσών, παρουσιάζοντας τα χαρακτηριστικά των παραμυθιών και τις παιδαγωγικές τους δυνατότητες.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε εμπειρική έρευνα σε ομάδα μαθητών της Γαλλικής ως Ξένης Γλώσσας, προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδραση της ένταξης των παραμυθιών στη διδακτική πρακτική. Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν μέσω παρατηρήσεων και παιδαγωγικών δραστηριοτήτων ανέδειξαν τη θετική επίδραση των παραμυθιών στη συμμετοχή των μαθητών και στην ανάπτυξη των γλωσσικών τους δεξιοτήτων.

Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι το παραμύθι αποτελεί αποτελεσματικό μέσο εμπλουτισμού της διδασκαλίας της γαλλικής γλώσσας, εφόσον αξιοποιείται μέσα από κατάλληλα οργανωμένες διδακτικές προσεγγίσεις. Τέλος, η εργασία προτείνει πρακτικές παιδαγωγικές εφαρμογές για την ουσιαστική ενσωμάτωση των παραμυθιών στη διδασκαλία της Γαλλικής ως ξένης γλώσσας.