Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία διερευνά τον ανεκπλήρωτο έρωτα ως ένα λογοτεχνικό και δραματουργικό μοτίβο μέσα από τη εξέταση του ερωτικού στοιχείου στο διήγημα «Έρωτας στα Χιόνια» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Στόχος της έρευνας είναι η εξήγηση του τρόπου με τον οποίο ο έρωτας λειτουργεί ως συντελεστής διαμόρφωσης της ψυχολογίας του πρωταγωνιστή και ως βασικός μηχανισμός παραγωγής δραματικότητας στο έργο. Η μελέτη στηρίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση και ερμηνευτική προσέγγιση του κειμένου, με βαρύτητα στη μορφή του μπαρμπα-Γιαννιού, στη συμβολική λειτουργία της Πολυλογούς και στους κεντρικούς συμβολισμούς του διηγήματος. Τα ευρήματα προβάλλουν ότι ο ανεκπλήρωτος έρωτας δεν οδηγεί στην ολοκλήρωση αλλά στη βαθύτερη συνειδητοποίηση της μοναξιάς, της απώλειας και της ανθρώπινης ματαιότητας. Συγχρόνως, το έργο εμφανίζει έντονα δραματουργικά χαρακτηριστικά, τα οποία εντείνουν την τραγικότητα της αφήγησης και αναδεικνύουν τη διαχρονική αξία του παπαδιαμαντικού λόγου. Το δημιουργικό μέρος της εργασίας περιλαμβάνει την πλήρη θεατρική διασκευή του διηγήματος σε σύγχρονη σκηνική εκδοχή, η οποία επιχειρεί να διατηρήσει την ποιητικότητα και την υπαρξιακή ατμόσφαιρα του παπαδιαμαντικού έργου, ενώ ταυτόχρονα το επανατοποθετεί μέσα σε μια σύγχρονη θεατρική συνθήκη.

This thesis examines unrequited love as a literary and dramaturgical motif through the analysis of the erotic element in the short story “Love in the Snow” by Alexandros Papadiamantis. The aim of the research is to explain the way in which love functions as a factor shaping the protagonist’s psychology and as a fundamental mechanism for producing dramatic intensity in the work.

The study is based on a literature review and an interpretive approach to the text, with emphasis on the figure of Barba-Yiannis, the symbolic function of Polylogou, and the central symbols of the story. The findings suggest that unrequited love does not lead to fulfillment but to a deeper awareness of loneliness, loss, and human futility. At the same time, the work displays strong dramaturgical features, which intensify the tragic dimension of the narrative and highlight the timeless value of Papadiamantis’s prose.

The creative part of the thesis includes a full theatrical adaptation of the short story in a contemporary stage version, which seeks to preserve the poetic quality and existential atmosphere of Papadiamantis’s work while simultaneously repositioning it within a modern theatrical context.