Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την επίδραση των FinTech εφαρμογών στη βιωσιμότητα των παραδοσιακών τραπεζών στην Ελλάδα, διερευνώντας αν η τεχνολογική αυτή εξέλιξη λειτουργεί κυρίως ως πρόκληση για το παραδοσιακό τραπεζικό μοντέλο ή ως παράγοντας προσαρμογής και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητάς του. Η μελέτη εστιάζει τόσο στο θεσμικό και τεχνολογικό περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται οι FinTech εφαρμογές όσο και στις αλλαγές που προκαλούν στη λειτουργία των τραπεζών, στη διαχείριση κινδύνων, στην αποδοτικότητα και στη σχέση τους με τους πελάτες.

Η μεθοδολογική προσέγγιση της εργασίας είναι συνδυαστική. Αρχικά, αξιοποιούνται δευτερογενή δεδομένα για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα, με στόχο τη διαχρονική αποτύπωση βασικών πλευρών της βιωσιμότητάς τους. Στο πλαίσιο αυτό δίνεται μεγαλύτερη έμφαση σε δείκτες που επιτρέπουν πιο αξιόπιστη συγκριτική ανάλυση, όπως ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων και ο λόγος δανείων προς καταθέσεις, ενώ οι δείκτες αποδοτικότητας χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά για την ερμηνεία των ευρημάτων. Παράλληλα, πραγματοποιείται πρωτογενής ποσοτική έρευνα μέσω ερωτηματολογίου, προκειμένου να αποτυπωθούν οι αντιλήψεις και οι στάσεις των χρηστών απέναντι στις FinTech εφαρμογές, στις ψηφιακές τραπεζικές υπηρεσίες και στο ενδεχόμενο χρήσης neobanks.

Τα ευρήματα της εργασίας δείχνουν ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν προχωρήσει σε ουσιαστική προσαρμογή μέσα από τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την ενίσχυση των ψηφιακών καναλιών και την ανάπτυξη συνεργασιών με FinTech φορείς. Την ίδια στιγμή, η πρωτογενής έρευνα δείχνει ότι οι χρήστες εμφανίζονται όλο και πιο δεκτικοί απέναντι στις ψηφιακές χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, χωρίς όμως να παύουν να δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε ζητήματα ασφάλειας, διαφάνειας και εμπιστοσύνης. Συνολικά, η εργασία καταλήγει ότι η FinTech δεν αποτελεί μια παροδική εξέλιξη, αλλά έναν σταθερό παράγοντα που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οι παραδοσιακές τράπεζες προσαρμόζονται, ανταγωνίζονται και επιδιώκουν να διατηρήσουν τη βιωσιμότητά τους στο σύγχρονο τραπεζικό περιβάλλον.

This dissertation examines the impact of FinTech applications on the sustainability of traditional banks in Greece, exploring whether this technological development should be viewed mainly as a challenge to the traditional banking model or as a factor that supports strategic adaptation and strengthens competitiveness. The study focuses both on the institutional and technological environment within which FinTech applications have evolved and on the changes they bring to banking operations, risk management, efficiency, and the relationship between banks and their customers.

The methodological approach adopted is mixed. First, secondary data from the four systemic banks in Greece are used in order to capture key dimensions of their sustainability over time. Particular emphasis is placed on indicators that allow for more reliable comparative analysis, such as the non-performing exposures ratio and the loan-to-deposit ratio, while profitability indicators are used in a supplementary way to support the interpretation of the findings. In addition, a primary quantitative survey was conducted through a structured questionnaire in order to record users’ perceptions and attitudes towards FinTech applications, digital banking services, and the potential use of neobanks.

The findings indicate that Greek banks have undergone substantial adjustment through digital transformation, the strengthening of digital channels, and the development of collaborations with FinTech providers. At the same time, the primary research shows that users are becoming increasingly receptive to digital financial services, while continuing to attach particular importance to issues of security, transparency, and trust. Overall, the study concludes that FinTech is not a temporary development, but a lasting factor that shapes the way traditional banks adapt, compete, and seek to maintain their sustainability within the contemporary banking environment.