Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά τη χρήση πρακτικών Πολιτισμικά Ευαίσθητης Διδασκαλίας (CRT) και τον ρόλο του περιβάλλοντος της τάξης σε Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση Παιδιών Προσφύγων (ΔΥΕΠ) σε ένα νησί του Βόρειου Αιγαίου στην Ελλάδα. Η μελέτη στοχεύει να εξετάσει εάν και πώς οι εκπαιδευτικοί ενσωματώνουν το πολιτισμικό και γλωσσικό υπόβαθρο των μαθητών στη διδασκαλία τους, καθώς και σε ποιο βαθμό ο σχεδιασμός και η διακόσμηση της τάξης υποστηρίζουν την ένταξη και τη συμμετοχή.

Υιοθετήθηκε μια ποιοτική προσέγγιση μελέτης περίπτωσης. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω παρατηρήσεων στην τάξη και ημιδομημένων συνεντεύξεων με τέσσερις εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε δύο δημοτικά σχολεία που φιλοξενούν τάξεις ΔΥΕΠ. Οι παρατηρήσεις επικεντρώθηκαν σε διδακτικές πρακτικές που ευθυγραμμίζονται με την Πολιτισμικά Ευαίσθητη Διδασκαλία, όπως η διαγλωσσική επικοινωνία, η εναλλαγή κωδίκων, η χρήση της πρώτης γλώσσας των μαθητών, το οπτικοακουστικό υλικό και ο σχεδιασμός και η διακόσμηση της τάξης. Οι συνεντεύξεις παρείχαν πληροφορίες για τις απόψεις, τις εμπειρίες και τις προκλήσεις των εκπαιδευτικών.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπάρχουν στοιχεία διδασκαλίας που ανταποκρίνονται στις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, κυρίως μέσω της υποστηρικτικής σχέσης δασκαλών-μαθητών, της χρήσης πολυγλωσσικών πρακτικών για την επικοινωνία και της χρήσης οπτικοακουστικού υλικού για την ενίσχυση της συμμετοχής. Ωστόσο, αυτές οι πρακτικές εφαρμόζονται με μη συστηματικό τρόπο και βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ατομική πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών. Επιπλέον, ενώ οι εργασίες των μαθητών προβάλλονται σε κάποιες αίθουσες διδασκαλίας, η πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία αντικατοπτρίζεται μόνο εν μέρει στο μαθησιακό περιβάλλον. Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερη θεσμική υποστήριξη και στοχευμένη κατάρτιση των εκπαιδευτικών, προκειμένου να ενισχυθούν οι πολιτισμικά ευαίσθητες πρακτικές στις τάξεις του ΔΥΕΠ.

This master’s thesis explores the use of Culturally Responsive Teaching (CRT) practices and the role of the classroom environment in Reception Structures for the Education of Refugee Children (DYEP) on a North Aegean island in Greece. The study aims to examine whether and how teachers incorporate students’ cultural and linguistic backgrounds into their teaching, as well as the extent to which the layout and arrangement of the classroom support inclusion and participation.

A qualitative case study approach was adopted. Data were collected through classroom observations and semi-structured interviews with four teachers working in two primary schools hosting DYEP classes. Observations focused on teaching practices aligned with Culturally Responsive Teaching, such as translanguaging, code-switching, the use of students’ first languages, audiovisual material, and classroom decoration. Interviews provided insight into teachers’ perspectives, experiences, and challenges.

The findings indicate that elements of culturally responsive teaching are present, mainly through supportive teacher–student relationships, the use of multilingual practices for communication, and the use of audiovisual material to enhance engagement. However, these practices are applied in an unsystematic way and rely largely on individual teacher initiative. In addition, while students’ work is displayed in some classrooms, cultural and linguistic diversity is only partially reflected in the learning environment. The study highlights the need for greater institutional support and targeted teacher training to strengthen culturally responsive practices in DYEP classes.