Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά το φαινόμενο της γλωσσικής αλλαγής στη σύνταξη της ελληνικής γλώσσας, εστιάζοντας στις εναντιωματικές και παραχωρητικές προτάσεις. Μέσα από μια διαχρονική προσέγγιση, εξετάζεται η εξέλιξη των δομών αυτών από την Αρχαία Ελληνική έως τη Νέα Ελληνική, με ιδιαίτερη έμφαση στις μεταβολές που παρατηρούνται κατά την Ελληνιστική Κοινή και τη Μεσαιωνική περίοδο. Παράλληλα, αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο οι προτάσεις αυτές παρουσιάζονται στα σύγχρονα σχολικά εγχειρίδια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και εντοπίζονται τυχόν αποκλίσεις από τα πορίσματα της σύγχρονης γλωσσολογικής έρευνας. Τέλος, η εργασία περιλαμβάνει μια διδακτική πρόταση που βασίζεται στην ομαδοσυνεργατική μέθοδο και τη χρήση παράλληλων κειμένων, με στόχο την ενίσχυση της μεταγλωσσικής επίγνωσης των μαθητών και την κατανόηση της γλωσσικής συνέχειας.

This thesis examines the phenomenon of linguistic change in Greek syntax, focusing on adversative and concessive clauses. Through a diachronic approach, it examines the evolution of these structures from Ancient Greek to Modern Greek, with particular emphasis on the changes observed during the Hellenistic Koine and Medieval periods. At the same time, the study analyzes how these sentences are presented in contemporary secondary school textbooks and identifies any deviations from the findings of modern linguistic research. Finally, the paper includes a teaching proposal based on the cooperative learning method and the use of parallel texts, with the aim of enhancing students’ metalinguistic awareness and understanding of linguistic continuity.