Η εκμάθηση της Νέας Ελληνικής ως ξένης γλώσσας από ενήλικες μαθητές συνιστά μια πολυδιάστατη διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από γλωσσικούς, γνωστικούς, συναισθηματικούς και κοινωνικοπολιτισμικούς παράγοντες (Ellis, 1994· Συκαρά, 2017). Ιδιαίτερα σε εξωελληνικά περιβάλλοντα, η γλώσσα δεν λειτουργεί αποκλειστικά ως αντικείμενο τυπικής μάθησης, αλλά ως βασικό μέσο καθημερινής επικοινωνίας, κοινωνικής ένταξης και διαπροσωπικής αλληλεπίδρασης. Για τον λόγο αυτό, πολλοί ενήλικες μαθητές δεν στοχεύουν στην επίσημη πιστοποίηση γλωσσομάθειας, αλλά στη λειτουργική χρήση της γλώσσας και στην αποτελεσματική συνεννόηση με το κοινωνικό τους περιβάλλον (Cummins, 2009· Τσοκαλίδου, 2015).

Στο πλαίσιο αυτό, τα γλωσσικά λάθη αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της μαθησιακής διαδικασίας και όχι απλώς αποκλίσεις από τον γλωσσικό κανόνα. Η σύγχρονη γλωσσοδιδακτική προσέγγιση αντιμετωπίζει το λάθος ως ένδειξη ενεργής γλωσσικής επεξεργασίας και ως βασικό μηχανισμό ανάπτυξης της διαγλώσσας των μαθητών (Θεοδωροπούλου & Παπαναστασίου, 2001· Ellis, 1994). Η ανάλυση λαθών επιτρέπει την κατανόηση των στρατηγικών που εφαρμόζουν οι μαθητές, καθώς και των δυσκολιών που προκύπτουν κατά την κατάκτηση της δεύτερης ή ξένης γλώσσας (Αμπάτη, 2009· Τζιμώκας, 2015).

Η παρούσα εργασία εστιάζει στη μελέτη των γλωσσικών λαθών, των στρατηγικών μάθησης και των κινήτρων ενήλικων μαθητών της Νέας Ελληνικής ως ξένης γλώσσας, οι οποίοι μαθαίνουν τη γλώσσα εκτός Ελλάδας. Η έρευνα υιοθετεί ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και υλοποιείται μέσω τριών μελετών περίπτωσης, καθώς η συγκεκριμένη μέθοδος επιτρέπει τη σε βάθος διερεύνηση σύνθετων εκπαιδευτικών φαινομένων και την κατανόηση των προσωπικών εμπειριών των συμμετεχόντων (Yin, 2003· Tellis, 1997). Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και φύλλου εργασίας, σύμφωνα με τις αρχές της ποιοτικής έρευνας στην εκπαίδευση (Ίσαρη & Πουρκός, 2015· Παρασκευοπούλου-Κόλλια, 2020).

Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε τη σημασία της διαγλωσσικής επιρροής, της γνωστικής επεξεργασίας και των ατομικών στρατηγικών μάθησης κατά την εκμάθηση της ελληνικής ως ξένης γλώσσας (Αγαθοπούλου, 2012· Cohen & Dörnyei, 2002). Παράλληλα, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η παιδαγωγική αξιοποίηση των λαθών μπορεί να ενισχύσει τη γλωσσική ανάπτυξη και την αυτοπεποίθηση των μαθητών, εφόσον ενταχθεί σε ένα υποστηρικτικό και μαθητοκεντρικό διδακτικό πλαίσιο (Παπαδοπούλου & Τζιμώκας, 2015· Τζιμώκας, 2018).

Συνολικά, η παρούσα μελέτη φιλοδοξεί να συμβάλει στον επιστημονικό διάλογο γύρω από τη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής ως ξένης γλώσσας, αναδεικνύοντας τον ρόλο του λάθους όχι ως ένδειξη αποτυχίας, αλλά ως πολύτιμο εργαλείο μάθησης και γλωσσικής εξέλιξης για τον ενήλικο μαθητή.

The learning of Modern Greek as a foreign language by adult learners constitutes a complex and multifaceted process influenced by linguistic, cognitive, affective, and sociocultural factors (Ellis, 1994; Sykara, 2017). In contexts outside Greece, language learning is not limited to formal instructional settings but is closely linked to everyday communication needs, social interaction, and personal relationships. Consequently, many adult learners do not pursue formal language certification but rather aim at functional communicative competence and effective interaction in real-life situations (Cummins, 2009; Tsokalidou, 2015).

Within this framework, linguistic errors are viewed not merely as deviations from the target language norms but as an integral part of the language learning process. Contemporary approaches in second language acquisition consider errors as indicators of active cognitive processing and developmental stages of interlanguage (Ellis, 1994; Theodoropoulou & Papanastasiou, 2001). Error analysis provides valuable insights into learners’ strategies, difficulties, and underlying learning mechanisms during the acquisition of a foreign or second language (Ampati, 2009; Tzimokas, 2015).

The present study explores the challenges, learning strategies, and motivations of adult learners of Modern Greek as a foreign language through three qualitative case studies conducted in non-Greek-speaking environments. A qualitative research design was adopted, employing semi-structured interviews and a worksheet as complementary research tools, in order to gain an in-depth understanding of learners’ linguistic performance and learning experiences (Yin, 2003; Tellis, 1997; Isari & Pourkos, 2015). The worksheet functioned as a methodological tool that allowed the systematic observation of written and oral language production, offering data that could not be fully captured through interviews alone (Paraskevopoulou-Kollia, 2020).

The findings highlight the significant role of cross-linguistic influence, learner motivation, and individual learning strategies in the acquisition of Modern Greek as a foreign language (Agathopoulou, 2012; Cohen & Dörnyei, 2002). Moreover, the results confirm that the pedagogical exploitation of learners’ errors, when approached within a supportive and learner-centered instructional framework, can enhance language development and learner confidence (Papadopoulou & Tzimokas, 2015; Tzimokas, 2018).

Overall, this study contributes to the existing literature on teaching Modern Greek as a foreign language by reinforcing the view of linguistic error as a productive learning resource rather than an indicator of failure. By combining theoretical perspectives with empirical data, the research aims to enrich current pedagogical practices and support more effective and meaningful language learning experiences for adult learners.