Ce mémoire porte sur l’apprentissage de la prononciation du français langue étrangère (FLE) par des apprenants hellénophones et s’intéresse plus particulièrement à l’influence exercée par la langue maternelle ainsi qu’à celle d’une autre langue préalablement acquise, en l’occurrence l’anglais, au cours de ce processus. Le travail est né d’une réflexion à la fois théorique et pédagogique autour des difficultés observées en classe et de la place accordée à la prononciation dans l’enseignement du français. L’étude s’appuie sur une démarche qualitative centrée sur l’observation détaillée des productions orales d’un participant principal, complétée par celles de trois participants complémentaires présentant des profils d’âge différents. Les données analysées proviennent d’enregistrements réalisés dans le cadre des cours, complétés par des notes d’observation et par un questionnaire adressé à des enseignants de FLE. L'analyse se concentre sur divers phénomènes phonétiques récurrents, tels que les voyelles nasales, le /ʁ/ uvulaire, l'opposition /y/–/u/, certaines oppositions de consonnes et les variations d'aperture du phonème /e/. Les observations mettent en évidence le rôle ambivalent de la langue maternelle dans l’acquisition de la prononciation du français, à la fois comme point d’appui et comme source de résistance. Certaines réalisations s’améliorent lorsque le travail est explicite et ciblé, notamment lorsque le geste articulatoire est clairement identifié, tandis que d’autres difficultés persistent, en particulier lorsqu’elles concernent des contrastes phonétiques fins ou des habitudes déjà bien installées. Ce mémoire met ainsi en lumière l’importance des choix pédagogiques et de l’attention portée aux sons, tout en proposant des pistes de réflexion pour la pratique enseignante et pour de futures recherches sur le transfert linguistique et la stabilisation phonétique.

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εκμάθηση της προφοράς της γαλλικής ως ξένης γλώσσας (FLE) από ελληνόφωνους μαθητές και εστιάζει ιδιαίτερα στην επιρροή που ασκεί η μητρική γλώσσα, καθώς και μια άλλη γλώσσα που έχει ήδη αποκτηθεί, στην προκειμένη περίπτωση η αγγλική, κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας. Η εργασία προέκυψε μέσα από έναν συνδυασμό θεωρητικού και παιδαγωγικού προβληματισμού σχετικά με τις δυσκολίες που παρατηρούνται στην τάξη και τη θέση που κατέχει η προφορά στη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας. Η μελέτη βασίζεται σε μια ποιοτική ερευνητική προσέγγιση που επικεντρώνεται στη λεπτομερή παρατήρηση των προφορικών παραγωγών ενός βασικού συμμετέχοντα, η οποία συμπληρώνεται από τις παραγωγές τριών επιπλέον συμμετεχόντων με διαφορετικά ηλικιακά προφίλ. Τα δεδομένα που αναλύονται προέρχονται από ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των μαθημάτων, οι οποίες συμπληρώνονται από σημειώσεις παρατήρησης και από ένα ερωτηματολόγιο που απευθύνθηκε σε διδάσκοντες της γαλλικής ως ξένης γλώσσας. Η ανάλυση επικεντρώνεται σε διάφορα επαναλαμβανόμενα φωνητικά φαινόμενα, όπως τα ρινικά φωνήεντα, το υπερωικό /ʁ/, η αντίθεση /y/–/u/, ορισμένες αντιθέσεις συμφώνων και οι διακυμάνσεις του βαθμού ανοίγματος του φωνήματος /e/. Οι παρατηρήσεις αναδεικνύουν τον αμφίσημο ρόλο της μητρικής γλώσσας στην απόκτηση της γαλλικής προφοράς, τόσο ως σημείο στήριξης όσο και ως πηγή αντίστασης. Ορισμένες φωνητικές πραγμάτωσεις βελτιώνονται όταν η διδασκαλία είναι ρητή και στοχευμένη, ιδιαίτερα όταν η αρθρωτική κίνηση προσδιορίζεται με σαφήνεια, ενώ άλλες δυσκολίες επιμένουν, ιδίως όταν αφορούν λεπτές φωνητικές αντιθέσεις ή ήδη εδραιωμένες προφορικές συνήθειες. Η εργασία αυτή αναδεικνύει έτσι τη σημασία των παιδαγωγικών επιλογών και της προσοχής που δίνεται στους ήχους, προτείνοντας παράλληλα άξονες προβληματισμού για τη διδακτική πρακτική και για μελλοντικές έρευνες σχετικά με τη γλωσσική μεταφορά και τη φωνητική σταθεροποίηση.