Η διαλεκτοφωνία στα χιουμοριστικά ανέκδοτα· Η πρόσληψη του χιούμορ από (μη) διαλεκτόφωνους

  1. MSc thesis
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΚΑΝΤΑΡΙΔΟΥ
  3. Σύγχρονες τάσεις στη γλωσσολογία για εκπαιδευτικούς (ΑΔΕ)
  4. 29 Ιουλίου 2023
  5. Ελληνικά
  6. 80
  7. Μαρίνα Τζακώστα
  8. Τζακώστα , Μαρίνα | Κουτσούκος , Νίκος | Παπαζαχαρίου, Δημήτριος
  9. γεωγραφικές γλωσσικές ποικιλίες | στερεότυπα | χιουμοριστικά ανέκδοτα | πρόσληψη | χιούμορ | ιδίωμα | διάλεκτος
  10. Σύγχρονες Τάσεις στη γλωσσολογία για εκπαιδευτικούς/ ΑΔΕ62
  11. 61
  12. 15
  13. Περιλαμβάνει: κειμενική ανάλυση 8 χιουμοριστικών ανέκδοτων κειμένων
    • Σκοπό της παρούσας εργασίας συνιστά η απεικόνιση της διαλεκτοφωνίας στην Ελλάδα και συγκεκριμένα ο τρόπος και το βάθος της πρόσληψης της χιουμοριστικής υφής αυτής μέσω χιουμοριστικών ανεκδότων. Το συγκεκριμένο κειμενικό είδος επιλέχθηκε λόγω της ευρείας απήχησης σε άτομα όλων των ηλικιών, ενώ την ίδια στιγμή κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί και η εκτεταμένη αξιοποίηση των νεοελληνικών διαλέκτων και ιδιωμάτων σε αυτό το είδος με διάθεση οικεία, αυθόρμητη, σαρκαστική, χλευαστική ή ακόμη και στερεοτυπική. Αναλυτικότερα, μελετήθηκαν περιπτώσεις της γεωγραφικής ποικιλίας της κοινής Νέας Ελληνικής και πιο συγκεκριμένα οι διάλεκτοι του Πόντου και της Κρήτης και τα τοπικά γλωσσικά ιδιώματα των περιοχών της Θεσσαλίας και της Θράκης, προκειμένου να σκιαγραφηθεί η διαφοροποίηση ως προς την πρόσληψη του χιούμορ μεταξύ διαλεκτόφωνων και μη πληθυσμών. Το υλικό που αξιοποιήθηκε αποτελείται από οχτώ συνολικά χιουμοριστικά ανέκδοτα, τέσσερα από τα οποία είναι αποτυπωμένα σε διάλεκτο ή ιδίωμα και τα υπόλοιπα τέσσερα στην πρότυπη γλώσσα με πρωταγωνιστές διαλεκτόφωνους. Σαφέστερα, ένα παράδειγμα δίνεται στην Κρητική διάλεκτο, ένα στην Ποντιακή, ένα στο θεσσαλικό ιδίωμα και ένα στο θρακιώτικο, ενώ στη συνέχεια δίνονται από ένα ανέκδοτο για καθεμία από τις παραπάνω διαλεκτικές ποικιλίες γραμμένα στην επίσημη γλώσσα και έχοντας πρωταγωνιστές χρήστες των συγκεκριμένων ποικιλιών. Πρόκειται για μία απόπειρα αποκωδικοποίησης των επιλεγμένων χιουμοριστικών ανεκδότων, ώστε να εντοπιστούν οι διαφορές ανάμεσα στους χρήστες διαλέκτων ή τοπικών ιδιωμάτων από τους χρήστες της πρότυπης Νέας Ελληνικής ως προς την πρόσληψη του χιούμορ και των μέσων αστεϊσμού που ανά περίπτωση προτιμούν και χρησιμοποιούν.
    • The purpose of this paper is to portray dialectology in Greece, and specifically the manner and depth of the perception of its humorous texture through humorous anecdotes. This specific textual genre was chosen due to its broad appeal to people of all ages, while at the same time it is quite noticeable the extensive use of modern Greek dialects in this genre with a familiar, spontaneous, sarcastic, mocking or even stereotypical mood. In more detail, cases of the geographical variety of common Modern Greek were studied, and more specifically the dialects of Pontus and Crete and the dialects of the regions of Thessaly and Thrace, in order to outline the differentiation in the reception of humor between dialect-speaking and non-dialect-speaking populations. The material used consists of a total of eight humorous anecdotes, four of which are recorded in dialect and the remaining four in the standard language with dialect speakers as protagonists. More specifically, one example is given in the Cretan dialect, one in the Pontic, one in the Thessalian dialect and one in the Thracian, while then they are given by one anecdote for each of the above dialect varieties written in the official language and featuring users of the specific varieties. This is an attempt to decode the selected humorous anecdotes, in order to identify the differences between the users of dialects and the users of standard Modern Greek in terms of the reception of humor and the means of humor that they prefer and use in each case.
  14. Hellenic Open University
  15. Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνές