Αλγοριθμική Διαμεσολάβηση και Μουσειακή Επικοινωνία: Ηθικές και Επικοινωνιακές Προκλήσεις στην Προβολή των Πολιτιστικών Μονάδων στα Social Media

  1. MSc thesis
  2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΥΛΙΑΡΗΣ
  3. Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων (ΔΠΜ)
  4. 27 Σεπτεμβρίου 2026
  5. Ελληνικά
  6. 57
  7. Συλαίου Στυλιανή
  8. Γκαντζιάς Γεώργιος | Σηφάκη Ειρήνη | Συλαίου Στυλιανή
  9. Αλγοριθμική διαμεσολάβηση | Μέσα κοινωνικής δικτύωσης | Μουσειακή επικοινωνία | Ψηφιακός μετασχηματισμός | Πολιτιστικό marketing | Αλγοριθμική επιμέλεια
  10. Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων / ΔΠΜ51
  11. 32
  12. 42
  13. Περιλαμβάνει: Πίνακες, Διαγράμματα
  14. Η ιστορία των μουσείων στην Ευρώπη. Ειδική αναφορά στην Ελλάδα/ Γλύτση Ε.
    • Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια απόπειρα διερεύνησης του ρόλου της
      αλγοριθμικής διαμεσολάβησης στη σύγχρονη μουσειακή επικοινωνία και τις στρατηγικές
      προβολής των πολιτιστικών μονάδων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ). Καθώς τα
      μουσεία μεταβαίνουν από τον παραδοσιακό τους ρόλο σε συμμετοχικούς, ψηφιακά
      διασυνδεδεμένους οργανισμούς, οι αλγόριθμοι αναλαμβάνουν τον ρόλο του «ψηφιακού
      διαμεσολαβητή», καθορίζοντας την ορατότητα και την πρόσληψη του πολιτιστικού
      αποθέματος.
      Η μελέτη βασίστηκε στη μεθοδολογία της κριτικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης, βασισμένη
      (σε ένα βαθμό) στις αρχές του προτύπου PRISMA 2020. Μέσα από τη συστηματική
      ανάλυση επτά (7) επιλεγμένων επιστημονικών άρθρων της πρόσφατης βιβλιογραφίας, η
      έρευνα επικεντρώθηκε σε τρεις βασικούς άξονες: την τεχνική/στρατηγική βελτιστοποίηση, τη
      συναισθηματική διάσταση και την εμπειρία του επισκέπτη και την κριτική επίδραση των
      αλγορίθμων.
      Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν τη διττή φύση της αλγοριθμικής διαμεσολάβησης. Από τη
      μία πλευρά, προηγμένα μοντέλα ανάλυσης μεγάλων δεδομένων (Big Data) και μηχανικής
      μάθησης επιτρέπουν στα μουσεία να προβλέπουν την προσέλευση, να βελτιστοποιούν
      ποσοτικά το ψηφιακό τους μάρκετινγκ και να αποκωδικοποιούν τη συναισθηματική εμπειρία
      του κοινού, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από τις φωτογραφικές πρακτικές και τη meme
      κουλτούρα. Από την άλλη πλευρά, εγείρονται σοβαρές ηθικές και επικοινωνιακές
      προκλήσεις. Η αλγοριθμική επιμέλεια (algorithmic curation) των ιδιωτικών πλατφορμών
      μετατοπίζει τον οργανωτικό ρόλο από τους επαγγελματίες του πολιτισμού, στους μηχανικούς
      λογισμικού και οδηγεί στην εμπορευματοποίηση του πολιτιστικού περιεχομένου,
      δημιουργώντας «ψηφιακές περιφράξεις» (digital enclosures) και ευνοώντας «εύπεπτες»,
      πολιτιστικές εικόνες χαμηλής αισθητικής, έναντι της καλλιτεχνικής εμβάθυνσης.
      Συμπερασματικά, η ενσωμάτωση των αλγορίθμων καθιστά το μουσειακό μάρκετινγκ
      εξαιρετικά αποδοτικό και μετρήσιμο, αλλά απειλεί να αλλοιώσει τη σύγχρονη πολιτιστική
      κουλτούρα. Προτείνεται οι πολιτιστικοί οργανισμοί να υιοθετήσουν υβριδικές στρατηγικές
      που θα αξιοποιούν τα δεδομένα, προβάλλοντας ταυτόχρονα στρατηγική αντίσταση στην
      αλγοριθμική ομογενοποίηση, με στόχο τη διαφύλαξη της αυθεντικότητάς τους.

    • This dissertation investigates the role of algorithmic mediation in contemporary museum
      communication and the promotional strategies of cultural institutions on Social Media. As
      museums transition from their traditional roles into participatory, digitally interconnected
      organizations, algorithms increasingly act as "digital curators," determining the visibility and
      reception of cultural heritage.
      The study is based on a critical literature review methodology, guided by and based on the
      fundamental principles of the PRISMA 2020 framework. Through the systematic analysis of
      seven (7) selected scientific articles from recent literature, the research focuses on three main
      axes: technical/strategic optimization, the emotional dimension of the visitor’s experience,
      and the critical and curatorial impact of algorithms.
      The findings highlight the dual nature of algorithmic mediation. On one hand, advanced big
      data analytics and machine learning models enable museums to predict physical attendance,
      quantitatively optimize their digital marketing, and decode the audience's emotional
      experience, as captured through photographic practices and meme culture. On the other hand,
      severe ethical and communication challenges arise. The algorithmic curation imposed by
      private platforms shifts power to software engineers and leads to the commodification of art.
      This creates "digital enclosures" and favors "consumable," advertising-style aesthetics over
      conceptual artistic depth.
      In conclusion, the integration of algorithms makes museum marketing highly efficient and
      measurable but threatens to alter contemporary visual culture. It is recommended that cultural
      organizations adopt hybrid strategies that leverage data insights while strategically resisting
      algorithmic homogenization, ultimately safeguarding their institutional authenticity.

  15. Hellenic Open University
  16. Αναφορά Δημιουργού 4.0 Διεθνές