Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο πεδίο της μουσειολογίας και της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς και εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αρχαιολογική γνώση μετασχηματίζεται σε εμπειρία για το κοινό στον μουσειακό χώρο. Εστιάζει στην προβολή, την ερμηνεία και την παρουσίαση της αρχαιολογικής κληρονομιάς ως αλληλένδετες λειτουργίες της σύγχρονης μουσειακής πρακτικής. Αντικείμενο της μελέτης αποτελεί η συγκριτική ανάλυση δύο αρχαιολογικών μουσείων της ελληνικής περιφέρειας, του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών και του Αρχαιολογικού Μουσείου Αρχαίας Κορίνθου. Στόχος είναι η διερεύνηση των ερμηνευτικών στρατηγικών, της εκθεσιακής αφήγησης και των πρακτικών πολιτιστικής επικοινωνίας που εφαρμόζονται, καθώς και η αξιολόγηση της εμπειρίας του επισκέπτη. Η μεθοδολογία βασίζεται σε ποιοτική προσέγγιση και περιλαμβάνει επιτόπια παρατήρηση, ανάλυση εκθεσιακού λόγου και μελέτη ψηφιακών εφαρμογών. Η ανάλυση αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της αφήγησης, της διαμεσολάβησης και της διαδραστικότητας στη διαμόρφωση της κατανόησης, ενώ εντοπίζονται διαφοροποιήσεις ως προς τη συμμετοχικότητα και την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών. Τέλος, διατυπώνονται προτάσεις για τη βελτίωση της ερμηνευτικής λειτουργίας των μουσείων και την ενίσχυση της εμπειρίας του επισκέπτη.

This study falls within the field of museology and cultural heritage management and examines how archaeological knowledge is transformed into visitor experience within museum environments. It focuses on the presentation, interpretation, and communication of archaeological heritage as interconnected functions of contemporary museum practice. The study conducts a comparative analysis of two regional archaeological museums in Greece: the Archaeological Museum of Delphi and the Archaeological Museum of Ancient Corinth. Its aim is to investigate interpretive strategies, exhibition narratives, and museum communication practices, as well as to evaluate visitor experience. The methodology follows a qualitative approach, including on-site observation, exhibition analysis, and examination of digital applications. The findings highlight the crucial role of storytelling, mediation, and interactivity in shaping understanding, while identifying differences in participation and the use of modern technologies. Finally, the study proposes improvements for enhancing interpretive practices and strengthening the overall visitor experience.

Keywords: museology, heritage interpretation, museum communication, visitor
experience