Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στον τουριστικό τομέα και τις επιπτώσεις της στη βιωσιμότητα, στη διαχείριση της τουριστικής ζήτησης και στην αειφόρο ανάπτυξη. Σκοπός της είναι η διερεύνηση των δυνατοτήτων, των προκλήσεων και των προϋποθέσεων που συνδέονται με την ενσωμάτωση τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης στις τουριστικές επιχειρήσεις και στους προορισμούς.

Η μεθοδολογία συνδυάζει συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με βάση το πρωτόκολλο PRISMA και πρωτογενή ποσοτική έρευνα μέσω δομημένου ερωτηματολογίου, στο οποίο συμμετείχαν 32 επαγγελματίες του τουριστικού κλάδου. Η έρευνα καταγράφει τις αντιλήψεις των συμμετεχόντων σχετικά με τις εφαρμογές, τα οφέλη και τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη δυνατότητα της Τεχνητής Νοημοσύνης να συμβάλει στην εξατομίκευση των τουριστικών υπηρεσιών, στη βελτίωση της επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας, στην πρόβλεψη της ζήτησης και στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των τουριστικών ροών και πόρων. Παράλληλα, καταγράφονται προβληματισμοί σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων, την απασχόληση, τη διαφάνεια των αλγοριθμικών συστημάτων και τη διατήρηση του ανθρώπινου χαρακτήρα της φιλοξενίας.

Συμπερασματικά, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει σημαντικό στρατηγικό εργαλείο για έναν ανταγωνιστικότερο και περισσότερο βιώσιμο τουριστικό τομέα, υπό την προϋπόθεση της υπεύθυνης εφαρμογής της, της ανάπτυξης ψηφιακών δεξιοτήτων και της διατήρησης της ανθρώπινης εποπτείας. Λόγω του περιορισμένου και μη αντιπροσωπευτικού δείγματος, τα αποτελέσματα της εμπειρικής έρευνας έχουν διερευνητικό χαρακτήρα και δεν επιτρέπουν γενικεύσεις στο σύνολο των επαγγελματιών του τουρισμού.

This master’s thesis examines the strategic use of Artificial Intelligence (AI) in tourism and its implications for sustainability, tourism demand management, and sustainable development. Its aim is to explore the opportunities, challenges, and conditions associated with the integration of AI technologies into tourism businesses and destinations.

The methodology combines a systematic literature review based on the PRISMA framework with primary quantitative research conducted through a structured questionnaire completed by 32 tourism professionals. The empirical research explores participants’ perceptions of AI applications, potential benefits, and associated risks.

The findings highlight the potential of AI to support personalized tourism services, improve operational efficiency, forecast tourism demand, and facilitate more effective management of tourist flows and resources. At the same time, concerns emerge regarding personal data protection, employment, algorithmic transparency, and the preservation of the human dimension of hospitality.

The thesis concludes that AI can serve as a valuable strategic tool for a more competitive and sustainable tourism sector, provided that its implementation is responsible, supported by digital skills development, and accompanied by appropriate human oversight. Due to the small, non-representative sample, the empirical findings are exploratory and cannot be generalized to the wider population of tourism professionals.