Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τα δημογραφικά και συμπεριφορικά χαρακτηριστικά των ελληνόφωνων επισκεπτών του Μουσείου Ακρόπολης και τον τρόπο με τον οποίο βιώνουν την επίσκεψή τους. Η μουσειακή εμπειρία προσεγγίστηκε μέσα από τις τέσσερις διαστάσεις της οικονομίας της εμπειρίας των Pine και Gilmore, δηλαδή την εκπαιδευτική διάσταση, τη διάσταση της ψυχαγωγίας, τη διάσταση της απόδρασης και την αισθητική διάσταση, με την κλίμακα των Radder και Han (2015) στην ελληνική απόδοση της Καραπατούχα (2021). Εφαρμόστηκε ποσοτική προσέγγιση με συγχρονικό σχεδιασμό. Ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο συμπληρώθηκε από δείγμα 160 ενήλικων ελληνόφωνων επισκεπτών τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2026, οι μισοί έξω από τον περιβάλλοντα χώρο του μουσείου μέσω κωδικού QR και οι μισοί μέσω διαδικτυακής διανομής. Η ανάλυση έγινε στο IBM SPSS Statistics 25 με τα μη παραμετρικά κριτήρια Mann-Whitney U και Kruskal-Wallis H, με υπολογισμό μεγεθών επίδρασης και διόρθωση Holm για τους πολλαπλούς ελέγχους. Τις υψηλότερες τιμές έλαβαν η αισθητική (Μ.Ο. = 3,96) και η εκπαιδευτική διάσταση (Μ.Ο. = 3,61), ενώ η ψυχαγωγία (Μ.Ο. = 2,99) και η απόδραση (Μ.Ο. = 2,92) κινήθηκαν γύρω από το ουδέτερο σημείο της κλίμακας. Μετά τη διόρθωση, μόνο η ηλικία διαφοροποίησε σημαντικά την εκπαιδευτική διάσταση, την ψυχαγωγία και τον συνολικό δείκτη εμπειρίας, με μέτρια μεγέθη επίδρασης και χαμηλότερες τιμές στους επισκέπτες έως 24 ετών. Οι αρχικές διαφορές ως προς το φύλο και το επίπεδο εκπαίδευσης ήταν μικρές και δεν διατηρήθηκαν μετά τη διόρθωση. Ο τόπος κατοικίας, η ετήσια συχνότητα επισκέψεων σε μουσεία και η προηγούμενη επίσκεψη στο μουσείο δεν συνδέθηκαν με διαφορές στην εμπειρία. Επειδή το δείγμα είναι μη πιθανοτικό και αφορά μόνο ελληνόφωνους επισκέπτες, κυρίως κατοίκους αστικών περιοχών με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, τα ευρήματα έχουν διερευνητικό χαρακτήρα και δεν γενικεύονται στο σύνολο του κοινού του μουσείου. Αξιοποιούνται ως βάση για τον σχεδιασμό της προβολής του μουσείου προς το εγχώριο κοινό, ιδίως προς τους νεότερους ενήλικες, και για μελλοντική έρευνα με αντιπροσωπευτικό δείγμα.

This study examines the demographic and behavioral characteristics of Greek-speaking visitors to the Acropolis Museum and the way they experience their visit. The museum experience was approached through the four realms of Pine and Gilmore’s experience economy (education, entertainment, escapism and aesthetics), measured with the scale of Radder and Han (2015) in the Greek adaptation by Karapatoucha (2021). A quantitative, cross-sectional design was used. An online questionnaire was completed by a convenience sample of 160 adult Greek-speaking visitors in March and April 2026, half of them outside of the museum through a QR code and half through online distribution. Data were analysed in IBM SPSS Statistics 25 with the non-parametric Mann-Whitney U and Kruskal-Wallis H tests, effect sizes and Holm correction for multiple testing. The aesthetic (M = 3.96) and educational (M = 3.61) dimensions received the highest scores, while entertainment (M = 2.99) and escapism (M = 2.92) remained around the neutral point of the scale. After correction, only age was associated with significant differences in the educational dimension, entertainment and the overall experience index, with moderate effect sizes and lower scores among visitors aged up to 24. The initial differences by gender and educational level were small and did not survive the correction. Place of residence, annual frequency of museum visits and previous visits to the museum were not associated with differences in the experience. Because the sample is non-probabilistic and includes only Greek-speaking visitors, mostly urban residents with a high educational level, the findings are exploratory and cannot be generalised to the museum’s audience as a whole. They emerge as a basis for planning the museum’s promotion towards its domestic audience, especially younger adults, and for future research with a representative sample.