Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στον σχεδιασμό γραμματοσειρών, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο τα σύγχρονα εργαλεία ΤΝ επηρεάζουν τη δημιουργική διαδικασία, τον ρόλο του σχεδιαστή και την τεχνική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων. Το θέμα προσεγγίζεται μέσα από τη σύνδεση της τυπογραφικής παράδοσης, της ψηφιακής τεχνολογίας και των σύγχρονων πρακτικών συνδημιουργίας. Η μεθοδολογία της εργασίας βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση, θεωρητική ανάλυση και συγκριτική αξιολόγηση επιλεγμένων εργαλείων ΤΝ. Παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της τυπογραφίας, η εξέλιξη των ψηφιακών γραμματοσειρών, οι βασικές τεχνολογίες ΤΝ, καθώς και ζητήματα δημιουργικότητας, πατρότητας έργου, πνευματικής ιδιοκτησίας και ηθικής χρήσης. Η πρακτική διερεύνηση πραγματοποιείται μέσα από ένα ενιαίο σχεδιαστικό σενάριο για τη γραμματοσειρά «Mikromastora». Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ΤΝ μπορεί να υποστηρίξει κυρίως τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, όπως τη σύλληψη και ανάπτυξη αρχικών ιδεών, τη διερεύνηση ύφους και την παραγωγή πρώτων προτάσεων, ενώ η υποστήριξη μη λατινικών συστημάτων γραφής, όπως του ελληνικού αλφαβήτου, παραμένει περιορισμένη στα εξεταζόμενα εργαλεία. Ωστόσο, η τελική ποιότητα μιας γραμματοσειράς εξακολουθεί να απαιτεί ανθρώπινη αξιολόγηση, τεχνική επιμέλεια και δημιουργική κρίση. Συμπερασματικά, κατά τον χρόνο εκπόνησης της εργασίας η ΤΝ δεν αντικαθιστά τον σχεδιαστή γραμματοσειρών, αλλά μεταβάλλει τον ρόλο του προς την κατεύθυνση του καθοδηγητή, αξιολογητή και επιμελητή.