Η παρούσα εργασία διερευνά την περίπτωση του δυναμικού φωτισμού ως προς τον τρόπο που επιδρά, οπτικά και μη οπτικά, στον άνθρωπο, του ανθρωποκεντρικού φωτισμού, τη σχέση μεταξύ τους και εστιάζεται στους σύγχρονους χώρους γραφείων, στους οποίους οι χρήστες αφιερώνουν μεγάλο μέρος της ζωής τους. Συγκεκριμένα, εξετάζονται εφαρμογές του δυναμικού φωτισμού ως προς την συμβολή τους στη διαμόρφωση της εργασιακής συμπεριφοράς που εκφράζεται από τη διάθεση, την απόδοση, την εγρήγορση, την ικανοποίηση από το εργασιακό περιβάλλον, την παραγωγικότητα και την ευεξία τους.

Τα βασικά ερευνητικά ερωτήματα που εξετάζονται είναι: Τι είναι ο δυναμικός φωτισμός, πώς εφαρμόζεται και πώς επιδρά στην ανθρώπινη συμπεριφορά; Πώς ορίζεται ένα δυναμικά φωτιζόμενο περιβάλλον και ποιες οι περιπτώσεις εφαρμογής του; Τι είναι ο ανθρωποκεντρικός φωτισμός και πώς συνδέεται με τον δυναμικό φωτισμό; Πως εφαρμόζεται στους χώρους γραφείων και πώς επιδρά στον χρήστη; Ποιες είναι οι εφαρμογές δυναμικού φωτισμού στους σύγχρονους γραφειακούς χώρους; Ποια είναι τα αποτελέσματα από την εφαρμογή δυναμικού φωτισμού στη διαμόρφωση της εργασιακής συμπεριφοράς;

Η μεθοδολογία βασίζεται στη βιβλιογραφική ανασκόπηση διεθνών επιστημονικών δημοσιεύσεων από τα πεδία του αρχιτεκτονικού φωτισμού, της περιβαλλοντική ψυχολογίας, του δυναμικού και ανθρωποκεντρικού φωτισμού και του σχεδιασμού σύγχρονων χώρων εργασίας. Η θεωρητική διερεύνηση συμπληρώνεται από την εξέταση περιπτώσεων εφαρμογής δυναμικού και ανθρωποκεντρικού φωτισμού σε πραγματικά ή πειραματικά περιβάλλοντα γραφείων.

Από την έρευνα προκύπτει ότι ο δυναμικός φωτισμός μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία περισσότερο προσαρμοστικών και ανθρωποκεντρικών εργασιακών περιβαλλόντων. Ωστόσο, η εφαρμογή του δεν συνεπάγεται αυτομάτως θετικές επιδράσεις. Η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά και τον χρονισμό των φωτεινών μεταβολών, τη σχέση του με το φυσικό φως, το είδος της δραστηριότητας, τα χαρακτηριστικά των χρηστών και τη δυνατότητα προσωπικού ελέγχου. Επομένως, ο δυναμικός φωτισμός μπορεί να αξιοποιηθεί στον σύγχρονο σχεδιασμό ως ένα σύνθετο εργαλείο η εφαρμογή του οποίου προϋποθέτει τεκμηριωμένη, προσαρμοστική και προσανατολισμένη στον χρήστη εφαρμογή.

This study investigates dynamic lighting in terms of its visual and non-visual effects on humans, human-centric lighting, and the relationship between the two, focusing on contemporary office environments, where users spend a significant part of their lives. More specifically, applications of dynamic lighting are examined in terms of their contribution to shaping workplace behaviour, as reflected in users’ mood, performance, alertness, satisfaction with the work environment, productivity, and well-being.

The main research questions addressed are: What is dynamic lighting, how is it applied, and how does it affect human behaviour? How is a dynamically lit environment defined, and what are its applications? What is human-centric lighting, and how is it related to dynamic lighting? How is it applied in office environments, and how does it affect users? What are the applications of dynamic lighting in contemporary office environments? What are the effects of dynamic lighting on shaping workplace behaviour?

The methodology is based on a literature review of international scientific publications in the fields of architectural lighting, environmental psychology, dynamic and human-centric lighting, and contemporary workplace design. The theoretical investigation is complemented by an examination of applications of dynamic and human-centric lighting in real-world or experimental office environments.

The research indicates that dynamic lighting can contribute to the creation of more adaptive and human-centric work environments. However, its implementation does not automatically result in positive effects. Its effectiveness depends on the characteristics and timing of changes in lighting conditions, their relationship with daylight, the type of activity, user characteristics, and the availability of personal control. Dynamic lighting can therefore be employed in contemporary design as a complex tool whose successful use requires an evidence-based, adaptive, and user-centred approach.