Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη φθορά των λίθινων υλικών στον Αρχαιολογικό Χώρο των Δελφών, με έμφαση στον Ναό του Απόλλωνα και το Αρχαίο Στάδιο. Παράλληλα, εξετάζονται οι φυσικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που ενδέχεται να σχετίζονται με την ανάπτυξη και την εξέλιξη των φθορών που παρατηρήθηκαν, καθώς και η πιθανή επίδραση των μεταβολών των κλιματικών παραμέτρων. Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική προσέγγιση, συνδυάζοντας βιβλιογραφική ανασκόπηση με μακροσκοπική οπτική παρατήρηση και φωτογραφική τεκμηρίωση που πραγματοποιήθηκαν κατά την επιτόπια επίσκεψη στις 11 Μαΐου 2026. Οι μορφές φθοράς που εντοπίστηκαν στα δύο μνημεία ταξινομήθηκαν σύμφωνα με την ορολογία ICOMOS–ISCS και εξετάστηκαν σε σχέση με τα λίθινα υλικά και τις τοπικές συνθήκες έκθεσης κάθε μνημείου. Και στις δύο περιπτώσεις εντοπίστηκαν ρωγμές, απώλεια υλικού, κυψελοειδής διάβρωση (alveolisation), στρογγυλοποίηση ακμών (rounding) και βιολογική αποίκιση, ενώ στο Αρχαίο Στάδιο καταγράφηκαν επιπλέον τοπικές μετακινήσεις και αποδιοργάνωση λίθινων στοιχείων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι καταγεγραμμένες φθορές δεν μπορούν να εξεταστούν σε σχέση με έναν μόνο περιβαλλοντικό παράγοντα. Η παρουσία και η κίνηση του νερού και της υγρασίας, οι μεταβολές της θερμοκρασίας, η βιολογική δραστηριότητα και η βλάστηση, η γεωδυναμική αστάθεια, τα χαρακτηριστικά των λίθινων υλικών και οι τοπικές συνθήκες έκθεσης μπορούν να συμβάλλουν με διαφορετικό τρόπο στην εξέλιξή τους. Παρόλο που οι προβλεπόμενες κλιματικές μεταβολές ενδέχεται να τροποποιήσουν τις μελλοντικές συνθήκες έκθεσης των μνημείων, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιτρέπουν την άμεση απόδοση των φθορών που καταγράφηκαν κατά την επιτόπια έρευνα στην κλιματική αλλαγή. Τέλος, η σύγκριση των δύο μνημείων δείχνει ότι η παρουσία παρόμοιων ορατών μορφών φθοράς δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτές αναπτύχθηκαν μέσω των ίδιων μηχανισμών, καθώς υπάρχουν διαφορές τόσο στα λίθινα υλικά όσο και στις τοπικές συνθήκες έκθεσής τους. Η έρευνα υποστηρίζει επομένως την ανάγκη ξεχωριστής αξιολόγησης κάθε μνημείου και αναδεικνύει τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης για τη μελλοντική προστασία και διατήρησή του.

This thesis examines the deterioration of stone materials at the Archaeological Site of Delphi, focusing on the Temple of Apollo and the Ancient Stadium. It also examines the natural and environmental factors that may be related to the development and progression of the deterioration observed, as well as the possible influence of changes in climatic parameters. The research is based on a qualitative approach, combining a literature review with macroscopic visual observation and photographic documentation carried out during a field visit on 11 May 2026. The deterioration patterns identified in the two monuments were classified according to the ICOMOS–ISCS terminology and examined in relation to the stone materials and the local exposure conditions of each monument. Cracks, material loss, alveolisation, rounding and biological colonisation were identified in both case studies, while localised displacement and disorganisation of stone elements were also recorded at the Ancient Stadium. The results show that the recorded deterioration cannot be examined in relation to a single environmental factor. Water and moisture, temperature variations, biological activity and vegetation, geodynamic instability, the characteristics of the stone materials and local exposure conditions may contribute in different ways to its development. Although projected climatic changes may modify the future exposure conditions of the monuments, the available evidence does not allow the deterioration recorded during the field investigation to be directly attributed to climate change. Finally, the comparison of the two monuments shows that similar visible deterioration does not necessarily mean that it developed through the same mechanisms, since differences exist in both their stone materials and local exposure conditions. The study therefore supports the need to examine each monument individually and highlights the importance of systematic monitoring for its future conservation and protection.