Περίληψη

Η παρούσα εργασία εξετάζει την αργυροχοΐα Ιωαννίνων, η οποία αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη της υλικής αλλά και της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς και ταυτόχρονα αναλύει το ρόλο των δημιουργικών φορέων ως προς τη διατήρηση αλλά και την εξέλιξή της. Επιπλέον, μελετάται ο ρόλος του Κέντρου Παραδοσιακής Βιοτεχνίας Ιωαννίνων (ΚΕ.ΠΑ.Β.Ι.), το οποίο αποτελεί έναν χώρο που προάγει την παραγωγή, την εκπαίδευση αλλά και την πολιτιστική διαχείριση της παραδοσιακής αυτής τέχνης. Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι η αργυροχρυσοχοΐα αποτελεί σημαντικό μέρος της ιστορίας και της πολιτιστικής ταυτότητας των Ιωαννίνων, καθώς η ανάπτυξή της συνδέεται με τη συνεργασία, τη μεταλαμπάδευση γνώσεων μέσω μαθητείας και την κατασκευή αντικειμένων που φέρουν αισθητική αλλά και πολιτιστική αξία, η παρούσα μελέτη, επιχειρεί να φωτίσει τη σημασία της διαφύλαξής της. 

Η μελέτη βασίζεται στην ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και στην ποιοτική μεθοδολογία, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί την περίπτωση του ΚΕ.ΠΑ.Β.Ι. με στόχο να κατανοήσει τις σύγχρονες πρακτικές πολιτιστικής διαχείρισης. Παράλληλα, μελετώνται οι δυσκολίες που συναντά η αργυροχοΐα σήμερα, όπως η παρακμή των εργαστηρίων, οι αλλαγές στην αγορά και η ανάγκη προσαρμογής στα σύγχρονα δεδομένα. Εν κατακλείδι, αναδεικνύεται ότι η διατήρηση της συγκεκριμένης τέχνης σχετίζεται άρρηκτα με τη διαφύλαξη των παραδοσιακών γνώσεων, την εκπαίδευση νέων τεχνιτών και την ενίσχυση των πολιτιστικών φορέων που συμβάλλουν στη σύνδεση της παράδοσης με τη σύγχρονη δημιουργία.

Λέξεις-κλειδιά: αργυροχοΐα Ιωαννίνων, πολιτιστική κληρονομιά, άυλη πολιτιστική κληρονομιά, πολιτιστική διαχείριση, δημιουργικοί φορείς, ΚΕ.ΠΑ.Β.Ι.

Abstract

This paper examines the silversmithing of Ioannina, which is an important legacy of the material as well as the intangible cultural heritage and at the same time analyzes the role of creative bodies in its preservation and development. In addition, the role of the center of Traditional Crafts Center of Ioannina (KE.PA.B.I), a place which promotes the production, education and cultural management of this traditional art. Given that silversmithing is an important part of the history and cultural identity of Ioannina, as its development is linked to cooperation, the transfer of knowledge through apprenticeship and the construction of objects that carry aesthetic and cultural value, this study attempts to shed light on the importance of its preservation.

The study is based on literature review and qualitative methodology while using the case of KE.PA.B.I. to understand contemporary cultural management practices. At the same time, the difficulties faced by silversmithing today are studied, such as the decline of laboratories, changes in the market and the need to adapt to modern standards. In conclusion, it is highlighted that the preservation of this art is inextricably linked to the preservation of traditional knowledge, the training of young craftsmen and the strengthening of cultural institutions that contribute to the connection of tradition with contemporary creation.

Keywords: silversmithing of Ioannina, cultural heritage, Intangible Cultural Heritage, Cultural Management, creative agencies, KE.PA.B.I.