Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά την αξιοποίηση των δευτερευουσών/εξοχικών κατοικιών μέσω της βραχυχρόνιας μίσθωσης και το αποτύπωμά της στους τουριστικούς προορισμούς, εστιάζοντας στην περίπτωση της Χαλκιδικής. Η εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ δεύτερης κατοικίας, οικονομίας διαμοιρασμού και ψηφιακών πλατφορμών, αναδεικνύοντας ότι οι εξοχικές κατοικίες δεν αποτελούν πλέον αποκλειστικά χώρους ιδιωτικής αναψυχής, αλλά μπορούν να ενταχθούν στην τουριστική αγορά ως καταλύματα βραχυχρόνιας διαμονής. Μέσα από βιβλιογραφική ανασκόπηση, διεθνή παραδείγματα, δευτερογενή δεδομένα, στοιχεία από AirDNA και ΕΛΣΤΑΤ, θεσμικά και χωροταξικά κείμενα, καθώς και ποιοτική έρευνα με συνεντεύξεις πληροφορητών-κλειδιών, αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο το φαινόμενο συνδέεται με την τουριστική ανάπτυξη, την αγορά κατοικίας, τις υποδομές και τη φέρουσα ικανότητα.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η Χαλκιδική δεν αποτελεί ενιαία αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης, αλλά διαφοροποιείται χωρικά σε επιμέρους μικρομοντέλα, κυρίως στην Κασσάνδρα, τη Σιθωνία και τη Νέα Προποντίδα. Η βραχυχρόνια μίσθωση μπορεί να δημιουργεί πρόσθετο εισόδημα, να στηρίζει μικρές επιχειρήσεις και να αξιοποιεί υφιστάμενες κατοικίες. Ωστόσο, όταν λειτουργεί ως επενδυτικός μηχανισμός, μπορεί να εντείνει την πίεση στη στέγαση, την αύξηση των τιμών, την εποχικότητα και την επιβάρυνση των υποδομών. Συμπεραίνεται ότι απαιτείται διαφοροποιημένη πολιτική διαχείρισης, προσαρμοσμένη στον τύπο κατοικίας, στη χωρική ζώνη και στην πραγματική τουριστική πίεση κάθε περιοχής.

This master’s thesis examines the use of secondary/vacation homes through short-term rentals and its impact on tourist destinations, focusing on the case of Chalkidiki. The thesis examines the relationship between second homes, the sharing economy, and digital platforms, highlighting that vacation homes are no longer exclusively spaces for private recreation but can be integrated into the tourism market as short-term accommodations. Through a literature review, international examples, secondary data, figures from AirDNA and ELSTAT, institutional and spatial planning documents, as well as qualitative research involving interviews with key informants, this study analyzes how this phenomenon is linked to tourism development, the housing market, infrastructure, and carrying capacity.

The findings indicate that Chalkidiki does not constitute a unified short-term rental market but varies spatially into distinct sub-models, primarily in Kassandra, Sithonia, and Nea Propontida. Short-term rentals can generate additional income, support small businesses, and make use of existing housing stock. However, when it functions as an investment mechanism, it can intensify pressure on housing, drive up prices, increase seasonality, and place a burden on infrastructure. It is concluded that a differentiated management policy is required, tailored to the type of residence, the geographical zone, and the actual tourism pressure in each region.