Η λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχει μεταβληθεί ριζικά τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως λόγω της ταχείας ανάπτυξης της τεχνολογίας και της ενσωμάτωσής της στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Οι παραδοσιακές τράπεζες, οι οποίες ιστορικά αποτελούσαν τον βασικό διαμεσολαβητή μεταξύ αποταμιευτών και δανειοληπτών, αντιμετωπίζουν πλέον αυξανόμενο ανταγωνισμό από νέες μορφές χρηματοοικονομικής καινοτομίας, οι οποίες αξιοποιούν τις δυνατότητες του διαδικτύου, της ανάλυσης δεδομένων και της ψηφιακής αυτοματοποίησης.

Στο πλαίσιο αυτό αναπτύχθηκε το Peer-to-Peer (P2P) Lending, μια μορφή εναλλακτικής χρηματοδότησης που επιτρέπει την άμεση σύνδεση δανειστών και δανειοληπτών μέσω ψηφιακών πλατφορμών, χωρίς την παρεμβολή τραπεζικών ιδρυμάτων. Η λειτουργία του προσφέρει ταχύτερες διαδικασίες χρηματοδότησης, μεγαλύτερη ευελιξία και διεύρυνση της πρόσβασης σε κεφάλαια, συμβάλλοντας στη διαφοροποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Παράλληλα, η εργασία εξετάζει τη σχέση του P2P Lending με το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα, αναδεικνύοντας ότι οι δύο μορφές δεν λειτουργούν απαραίτητα ανταγωνιστικά, αλλά συχνά συμπληρωματικά, στο πλαίσιο του ευρύτερου ψηφιακού μετασχηματισμού της τραπεζικής αγοράς. Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα επηρέασε σημαντικά την εμπιστοσύνη προς τις τράπεζες και ενίσχυσε το ενδιαφέρον για εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ρυθμιστικό πλαίσιο, με κεντρικό τον Κανονισμό ECSPR (ΕΕ 2020/1503), ο οποίος θεσπίζει ενιαίες προϋποθέσεις λειτουργίας για τις πλατφόρμες crowdfunding στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενισχύοντας τη διαφάνεια και την προστασία των επενδυτών. Στην Ελλάδα, το πλαίσιο αυτό εφαρμόζεται μέσω σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων και της εποπτείας της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.

Επιπλέον, αναλύονται οι κίνδυνοι και οι προκλήσεις που σχετίζονται με το P2P Lending, όπως η διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου, η περιορισμένη θεσμική προστασία των επενδυτών, καθώς και ζητήματα κυβερνοασφάλειας και προστασίας προσωπικών δεδομένων λόγω της πλήρως ψηφιακής φύσης των πλατφορμών.

Τέλος, μέσω ποιοτικής έρευνας με συνεντεύξεις τραπεζικών στελεχών, διαπιστώνεται ότι το P2P Lending αναγνωρίζεται ως ένα καινοτόμο και ευέλικτο εργαλείο χρηματοδότησης, το οποίο όμως συνοδεύεται από επιφυλάξεις ως προς την ασφάλεια, την εμπιστοσύνη και την πληροφόρηση. Συνολικά, το P2P Lending δεν αντικαθιστά το τραπεζικό σύστημα, αλλά συμβάλλει στον σταδιακό μετασχηματισμό του, λειτουργώντας κυρίως συμπληρωματικά.

The operation of the financial system has undergone significant transformation in recent decades, primarily due to the rapid advancement of technology and its integration into financial services. Traditional banks, which have historically served as the primary intermediaries between savers and borrowers, are now facing increasing competition from new forms of financial innovation that leverage the capabilities of the internet, data analytics, and digital automation.

Within this context, Peer-to-Peer (P2P) Lending has emerged as an alternative financing model that enables the direct connection of lenders and borrowers through digital platforms, without the involvement of traditional banking institutions. Its operation offers faster financing processes, greater flexibility, and broader access to capital, contributing to the diversification of available financing tools.

At the same time, this study examines the relationship between P2P Lending and the traditional banking system, highlighting that the two models do not necessarily operate in direct competition but often function complementarily within the broader framework of the digital transformation of the banking industry. The economic crisis in Greece significantly affected public trust in banks and increased interest in alternative financing solutions.

Particular emphasis is placed on the regulatory framework, with special attention to the European Crowdfunding Service Providers Regulation (ECSPR) (EU Regulation 2020/1503), which establishes a harmonized framework for the operation of crowdfunding platforms across the European Union, enhancing transparency and investor protection. In Greece, this framework is implemented through relevant legislative provisions and the supervision of the Hellenic Capital Market Commission.

Furthermore, the study analyzes the risks and challenges associated with P2P Lending, including credit risk management, the limited institutional protection available to investors, as well as cybersecurity and data protection concerns arising from the fully digital nature of these platforms.

Finally, through qualitative research based on interviews with banking executives, the findings indicate that P2P Lending is recognized as an innovative and flexible financing tool. However, concerns remain regarding security, trust, and the adequacy of information provided to participants. Overall, P2P Lending does not replace the traditional banking system but contributes to its gradual transformation, operating primarily as a complementary financing mechanism