Η παρούσα εργασία έχει ως αντικείμενό της τη μελέτη της εφαρμογής της Κυκλικής Οικονομίας στο πεδίο της διαχείρισης επιλεγμένων βιομηχανικών και κατασκευαστικών ρευμάτων, τα οποία συνδέονται με την παραγωγή του τσιμέντου και του σκυροδέματος. Η μελέτη δίνει έμφαση στις δυνατότητες αξιοποίησης των εν λόγω υλικών στην ελληνική βιομηχανία, υιοθετώντας μία βιβλιογραφική και θεωρητική ανάλυση, αξιοποιώντας, όμως, παράλληλα, και τη μέθοδο της μελέτης περίπτωσης. Πιο συγκεκριμένα εξετάζονται οι πρακτικές του ΤΙΤΑΝ και του ΗΡΑΚΛΗ, ως προς την ελληνική εφαρμογή, και οι περιπτώσεις των ομίλων ΤΙΤΑΝ και Holcim, ως προς τη διεθνή εφαρμογή και τις ευρύτερες εταιρικές στρατηγικές. Η ανάλυση που διεξήχθη ανέδειξε ότι η κυκλικότητα είναι σημαντική, αλλά δε διασφαλίζει πάντοτε, απαραίτητα, περιβαλλοντικά οφέλη. Η καθαρότητα των ρευμάτων αποβλήτων, η απόσταση μεταφοράς, η απαιτούμενη επεξεργασία, η ποιότητα του τελικού προϊόντος και η ανθεκτικότητά του καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα.

The present study examines the application of the circular economy principles to the management of specific industrial and construction waste streams associated with cement and concrete industries. It focuses on the potential for utilizing these materials within the Greek cement industry, through a literature-based theoretical analysis and case study approach. More specifically, the study examines the practices implemented by TITAN and HERACLES in Greece, as well as the international operations and broader corporate strategies of the respective groups. The analysis indicates that, although circularity can provide significant environmental benefits, these benefits are not automatically ensured. The overall environmental performance depends on factors such as waste-steam purity, transportation distances, processing requirements, and the quality and durability of the final product.