Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο των πράσινων υποδομών

και του βιώσιμου παράκτιου σχεδιασμού στη βελτίωση της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και

χωρικής ανθεκτικότητας μικρής κλίμακας παράκτιων οικισμών, με έμφαση στην περίπτωση

του χωριού μικρής κλίμακας με όνομα Τυρός Αρκαδίας. Η έρευνα εστιάζει στις σύγχρονες

προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές παράκτιες περιοχές, όπως η διάβρωση των

ακτών, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, η αυξημένη τουριστική πίεση, η περιορισμένη

παρουσία οργανωμένων πράσινων χώρων και η έντονη ανθρωπογενής παρέμβαση στο

παράκτιο μέτωπο.

Αρχικά παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο σχετικά με τον παράκτιο σχεδιασμό, τις

πράσινες υποδομές, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα των παράκτιων οικισμών.

Παράλληλα, αναλύεται το θεσμικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο διαχείρισης παράκτιων ζωνών, με

αναφορά στις αρχές της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Παράκτιων Ζωνών και στις λύσεις

βασισμένες στη φύση.

Στο ερευνητικό μέρος πραγματοποιείται ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης της

παράκτιας ζώνης του Τυρού μέσω βιβλιογραφικής διερεύνησης με τεκμήρια από τις τεχνικές

υπηρεσίες του Δήμου Νότιας Κυνουρίας στον οποίον υπάγεται η περιοχή έρευνας, χωρικής

παρατήρησης, φωτογραφικής τεκμηρίωσης και αξιολόγησης δεικτών βιωσιμότητας.

Εξετάζονται η χωρική οργάνωση, οι περιβαλλοντικές πιέσεις, η λειτουργία του δημόσιου

χώρου, η περιορισμένη ανάπτυξη πράσινων υποδομών και η τρωτότητα της περιοχής

απέναντι σε ακραία καιρικά φαινόμενα και φαινόμενα διάβρωσης.

Παράλληλα, πραγματοποιείται συγκριτική προσέγγιση με την παράκτια περιοχή της

Μεθώνης Μεσσηνίας, προκειμένου να αναδειχθούν διαφορετικά πρότυπα παράκτιας

εξέλιξης και διαχείρισης. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι ο Τυρός χαρακτηρίζεται από υψηλό

βαθμό τεχνητοποίησης της ακτογραμμής και περιορισμένη παρουσία οργανωμένων

πράσινων χώρων, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τη βιωσιμότητα και την περιβαλλοντική

ανθεκτικότητα του οικισμού.

Τέλος, διατυπώνεται πρόταση βιώσιμου παράκτιου σχεδιασμού, η οποία περιλαμβάνει

ενίσχυση των πράσινων υποδομών, εφαρμογή λύσεων βασισμένων στη φύση, βελτίωση της

λειτουργικότητας του δημόσιου χώρου και ενσωμάτωση στρατηγικών ανθεκτικότητας

3απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία της

ισορροπίας μεταξύ φυσικών διεργασιών, κοινωνικών αναγκών και χωρικού σχεδιασμού για

τη βιώσιμη ανάπτυξη των ελληνικών παράκτιων οικισμών.

This postgraduate thesis examines the role of green infrastructure and sustainable coastal

planning in improving the environmental, social and spatial resilience of small-scale coastal

settlements, with emphasis on the case of the small-scale Tyros of Arcadia. The research

focuses on the contemporary challenges faced by Greek coastal areas, such as coastal erosion,

sea level rise, increased tourist pressure, the limited presence of organized green spaces and

intense anthropogenic intervention on the coastal front.

Initially, the theoretical framework regarding coastal planning, green infrastructure,

sustainable development and the resilience of coastal settlements is presented. At the same

time, the institutional and European framework for coastal zone management is analyzed,

with reference to the principles of Integrated Coastal Zone Management and nature-based

solutions.

The research part analyzes the current state of the coastal zone of Tyros through a

bibliographic investigation with evidence from the technical services of the Municipality of

South Kynouria, which is the research area, spatial observation, photographic documentation

and evaluation of sustainability indicators. The spatial organization, environmental pressures,

the operation of public space, the limited development of green infrastructure and the

vulnerability of the area to extreme weather events and erosion phenomena are examined.

At the same time, a comparative approach is carried out with the coastal area of Methoni

Messinia, in order to highlight different patterns of coastal development and management.

The analysis demonstrates that Tyros is characterized by a high degree of artificiality of the

coastline and a limited presence of organized green spaces, which negatively affects the

sustainability and environmental resilience of the settlement.

4Finally, a proposal for sustainable coastal planning is formulated, which includes

strengthening green infrastructure, implementing nature-based solutions, improving the

functionality of public space and integrating resilience strategies against the impacts of

climate change. The work highlights the importance of the balance between natural processes,

social needs and spatial planning for the sustainable development of Greek coastal

settlements.