This study examines the dynamics of countryside property development in Greece through a quantitative analysis that integrates regional construction data, macroeconomic indicators, and European investment frameworks. The research is motivated by the need to understand whether recent recovery trends in the Greek real estate market translate into balanced regional development or reinforce existing spatial inequalities. Drawing on secondary data from the Hellenic Statistical Authority, the Bank of Greece, the World Bank, and the European Commission, the study adopts a cross-sectional design at the NUTS2 regional level. However, this study does not estimate financial returns (ROI) empirically but focuses on construction activity as a proxy indicator of regional property development.

Empirical analysis is based on descriptive statistics, Pearson correlation, and regression analysis to investigate the relationship between the construction activity, structural indicators and the intensity of European investment. The results show that there are marked geographic differences in construction activity, with the regions with a high level of tourism development showing comparatively high construction development compared to the structurally less developed regions of the mainland. As it was initially thought, there is no significant correlation and regression between the intensity of investments in Europe and construction performance. Conversely, it is found that the construction activity is closely related to internal structural indicators such as the volume of construction and the rate of new building construction, indicating that the construction indicators are strongly intercorrelated, suggesting that they capture related dimensions of regional construction activity.

The findings suggest that despite the significant policy interventions that have been undertaken as part of EU Cohesion Policy, construction development is still uneven in Greece and mainly driven by the endogenous economic determinants. The study adds to the literature by providing a more complex understanding of the relationship between public investment and the real estate market, by linking the macro-level policy analysis to regionally disaggregated empirical evidence.

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη δυναμική της ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων στην ελληνική ύπαιθρο, όπου με χρήση ποσοτικής ανάλυσης που ενσωματώνει περιφερειακά δεδομένα οικοδομικής δραστηριότητας, μακροοικονομικούς δείκτες και το πλαίσιο των Ευρωπαϊκών επενδύσεων. Η μελέτη έχει ως έναυσμα την ανάγκη ερμηνείας της νεοτέρας τάσης στην ελληνική αγορά ακινήτων ως ομαλή και ισορροπημένη περιφερειακή ανάπτυξη είτε ως ενίσχυση των υφισταμένων χωρικών ανισοτήτων. Αντλώντας δευτερογενή δεδομένα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, την Τράπεζα της Ελλάδος, την Παγκόσμια Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μελέτη υιοθετεί σε περιφερειακό επίπεδο NUTS2 ένα διαστρωματικό σχεδιασμό. Ωστόσο, η παρούσα μελέτη δεν προχωράει σε εμπειρική εκτίμηση της χρηματοοικονομικής απόδοσης (ROI), αλλά εστιάζει στην οικοδομική δραστηριότητα ως ενδεικτικό υποκατάστατο της ανάπτυξης ακινήτων περιφερειακά.

Η εμπειρική ανάλυση στηρίζεται σε περιγραφική στατιστική, συσχέτιση Pearson και ανάλυση παλινδρόμησης προκειμένου να ερευνηθεί η σχέση μεταξύ της οικοδομικής δραστηριότητας, των διαρθρωτικών δεικτών και της έντασης των ευρωπαϊκών επενδύσεων. Τα αποτελέσματα φανερώνουν έντονες γεωγραφικές διαφοροποιήσεις στην οικοδομική δραστηριότητα, με τις τουριστικώς ανεπτυγμένες περιοχές να εμφανίζουν συγκριτικά υψηλή κατασκευαστική δραστηριότητα σε σχέση με τις λιγότερο κατασκευαστικά ανεπτυγμένες περιοχές της ενδοχώρας.  Όπως αρχικά είχε τεθεί, δεν παρουσιάζεται στατιστικά σημαντική συσχέτιση και παλινδρόμηση μεταξύ της έντασης των ευρωπαϊκών επενδύσεων και της οικοδομικής δραστηριότητας. Αντιθέτως, διαπιστώνεται ότι η οικοδομική δραστηριότητα είναι στενά συνδεδεμένη με εσωτερικούς διαρθρωτικούς δείκτες, όπως ο όγκος κατασκευών και ο ρυθμός ανοικοδόμησης, την ισχυρή αλληλεξάρτηση των επιμέρους δεικτών του κατασκευαστικού τομέα, αποτυπώνοντας τις συναφείς διαστάσεις της περιφερειακής κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Τα ευρήματα φανερώνουν ότι παρά τις σημαντικές παρεμβάσεις που έχουν υλοποιηθεί από το πλαίσιο Πολιτικής Συνοχής της Ε.Ε., η οικοδομική δραστηριότητα παρουσιάζει ανισότητες στην Ελλάδα και κατευθύνεται κυρίως από ενδογενείς οικονομικούς παράγοντες. Η μελέτη συνεισφέρει στη βιβλιογραφία προσφέροντας μια πιο σύνθετη κατανόηση της σχέσης μεταξύ δημοσίων επενδύσεων και της αγοράς ακινήτων, συνδέοντας την ανάλυση της μακροοικονομικής πολιτικής με εμπειρικά δεδομένα σε περιφερειακό επίπεδο.