Η παρούσα εργασία εξετάζει τις επιπτώσεις της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας στη λειτουργία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ) στην Ελλάδα. Το μέτρο, το οποίο εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της ψηφιοποίησης της εποπτείας της εργασίας, αποσκοπεί στην ενίσχυση της διαφάνειας στην καταγραφή του χρόνου εργασίας, στη βελτίωση της συμμόρφωσης με την εργατική νομοθεσία και στην αντιμετώπιση της αδήλωτης ή υποδηλωμένης εργασίας. Παράλληλα, η εφαρμογή του εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα των ΜμΕ να ανταποκριθούν στις νέες τεχνολογικές και διοικητικές απαιτήσεις.
Η έρευνα ακολουθεί ποσοτική προσέγγιση και βασίζεται σε πρωτογενή δεδομένα που συλλέχθηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου από 105 εκπροσώπους ΜμΕ στην Ελλάδα. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση περιγραφικής στατιστικής, διασταυρώσεων και μη παραμετρικών ελέγχων.
Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας είχε μικτές επιδράσεις στις επιχειρήσεις που συμμετείχαν στην έρευνα. Από τη μία πλευρά, φαίνεται να συμβάλλει στην ακριβέστερη καταγραφή του χρόνου εργασίας, στη μεγαλύτερη διαφάνεια και στη βελτίωση της συνέπειας των εργαζομένων. Από την άλλη πλευρά, συνδέεται με αυξημένο διοικητικό φόρτο, υψηλότερο κόστος συμμόρφωσης και δυσκολίες εφαρμογής, ιδιαίτερα στις πολύ μικρές επιχειρήσεις και σε εκείνες με περιορισμένη προϋπάρχουσα ψηφιακή υποδομή. Τα ευρήματα υποδεικνύουν επίσης ότι η προηγούμενη ψηφιακή ετοιμότητα, η ύπαρξη προγενέστερου συστήματος καταγραφής χρόνου και η ποιότητα της ενημέρωσης και της τεχνικής υποστήριξης αποτελούν κρίσιμους παράγοντες που διαμορφώνουν την εμπειρία εφαρμογής.
Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη για πιο στοχευμένα μέτρα πολιτικής, ώστε οι ψηφιακές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας να μη διευρύνουν υφιστάμενες διαρθρωτικές ανισότητες στον τομέα των ελληνικών ΜμΕ.

This study examines the impact of the Digital Work Card on the operation of small and medium-sized enterprises (SMEs) in Greece. Introduced as part of the broader digitalization of labor supervision, the measure aims to improve transparency in working-time recording, strengthen compliance with labor legislation, and address undeclared or underreported work. At the same time, its implementation raises important questions regarding the ability of SMEs to adapt to new technological and administrative requirements.
The study adopts a quantitative research design based on primary data collected through a structured questionnaire completed by 105 SME representatives in Greece. The data were analyzed using descriptive statistics, cross-tabulations, and non-parametric tests.
The findings suggest that the Digital Work Card has produced mixed effects for the participating firms. On the one hand, it appears to contribute to more accurate working-time recording, greater transparency, and improved employee discipline. On the other hand, it is associated with increased administrative burden, higher compliance costs, and implementation difficulties, particularly among very small enterprises and firms with limited pre-existing digital infrastructure. The findings further indicate that prior digital readiness, the existence of a previous time-recording system, and the quality of information and technical support are key factors shaping the implementation experience.
Overall, the findings imply the need for more targeted policy measures to ensure that digital labor reforms do not intensify existing structural disadvantages within the Greek SME sector.