Η
παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την αντιλαμβανόμενη
αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου σε ελληνικές επιχειρήσεις, συνδυάζοντας
θεωρητική ανάλυση και εμπειρική έρευνα. Αντικείμενο μελέτης αποτελεί η διερεύνηση
τεσσάρων βασικών διαστάσεων: το περιβάλλον του εσωτερικού ελέγχου, η συνεισφορά του
στη διαχείριση κινδύνου, η σχέση του με την υποστήριξη από τη διοίκηση, και ο ρόλος του
στην εταιρική διακυβέρνηση. Η πρωτοτυπία της εργασίας έγκειται στη μέτρηση της
αντιλαμβανόμενης — και όχι της τυπικής — αποτελεσματικότητας, μέσω της οπτικής των
ίδιων των στελεχών που χρησιμοποιούν τον εσωτερικό έλεγχο. Σκοπός της εργασίας είναι η
ανάπτυξη εμπειρικά τεκμηριωμένων συμπερασμάτων για την πραγματική λειτουργία του
εσωτερικού ελέγχου. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού σχεδιάστηκε και διανεμήθηκε
ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο 23 ερωτήσεων κλίμακας Likert σε δείγμα 70 στελεχών και
εσωτερικών ελεγκτών ελληνικών επιχειρήσεων. Η ανάλυση περιλαμβάνει περιγραφική
στατιστική, ανάλυση αξιοπιστίας Cronbach α, έλεγχο t ενός δείγματος, ανάλυση συσχετίσεων
Pearson και πολλαπλή ανάλυση παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν υψηλή
αντιλαμβανόμενη αποτελεσματικότητα και στις τέσσερις διαστάσεις, με την υποστήριξη από
τη διοίκηση να καταγράφει τον υψηλότερο μέσο όρο (M=4,131). Η ανάλυση παλινδρόμησης
ανέδειξε τη συνεισφορά στη διαχείριση κινδύνου ως τον ισχυρότερο προβλεπτικό παράγοντα
της αντιλαμβανόμενης αποτελεσματικότητας του εσωτερικού ελέγχου (β=0,657, p<0,001),
ενώ ισχυρή συσχέτιση εντοπίστηκε μεταξύ περιβάλλοντος εσωτερικού ελέγχου και
υποστήριξης από τη διοίκηση (r=0,694, p<0,001).

This thesis examines the perceived effectiveness of internal auditing in Greek
enterprises, combining theoretical analysis with empirical research. The study investigates four
key dimensions: the internal audit environment, its contribution to risk management, its
relationship with management support, and its role in corporate governance. The novelty of the
study lies in measuring the perceived — rather than formal — effectiveness, through the
perspective of the executives who actually use internal audits. An electronic questionnaire of
23 Likert-scale questions was distributed to a sample of 70 executives and internal auditors of
Greek enterprises. Analysis includes descriptive statistics, Cronbach α reliability analysis, one
sample t-tests, Pearson correlation analysis, and multiple regression analysis. Results indicate
high perceived effectiveness across all four dimensions, with management support recording
the highest mean score (M=4.131). Regression analysis identified the contribution to risk
management as the strongest predictor of perceived internal audit effectiveness (β=0.657,
p<0.001), while a strong correlation was found between the internal audit environment and
management support (r=0.694, p<0.001).