Εισαγωγή
Η επαγγελματική εξουθένωση και η αυξανόμενη πρόθεση αποχώρησης από το νοσηλευτικό επάγγελμα αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τα σύγχρονα συστήματα υγείας παγκοσμίως. Παράλληλα, το φαινόμενο της σιωπηρής παραίτησης (quiet quitting) έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια ως μία νέα μορφή επαγγελματικής αποδέσμευσης, η οποία επηρεάζει τη λειτουργικότητα των οργανισμών υγείας και τη διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού.
Σκοπός
Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ επαγγελματικής εξουθένωσης, σιωπηρής παραίτησης και πρόθεσης αποχώρησης από το νοσηλευτικό επάγγελμα, καθώς και η εξέταση των δημογραφικών και επαγγελματικών παραγόντων που σχετίζονται με τα φαινόμενα αυτά.
Μεθοδολογία
Πραγματοποιήθηκε ποσοτική συγχρονική μελέτη σε δείγμα 241 νοσηλευτών που εργάζονταν σε δομές υγείας στην Ελλάδα. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν η κλίμακα Copenhagen Burnout Inventory (CBI) για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης, η κλίμακα Quiet Quitting Scale (QQS) για τη μέτρηση της σιωπηρής παραίτησης και η αναλογική κλίμακα Visual Analogue Scale (VAS) για την εκτίμηση της πρόθεσης αποχώρησης από το επάγγελμα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του λογισμικού IBM SPSS Statistics έκδοση 24.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν υψηλά επίπεδα προσωπικής και εργασιακής εξουθένωσης μεταξύ των συμμετεχόντων, ενώ σημαντικό ποσοστό εμφάνισε χαρακτηριστικά σιωπηρής παραίτησης και αυξημένη πρόθεση αποχώρησης από το νοσηλευτικό επάγγελμα. Η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίστηκε θετικά τόσο με τη σιωπηρή παραίτηση όσο και με την πρόθεση αποχώρησης. Επιπλέον, η προσωπική και η εργασιακή εξουθένωση αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προβλεπτικοί παράγοντες της πρόθεσης αποχώρησης. Παράλληλα, το κυλιόμενο ωράριο και η εργασία σε απαιτητικά κλινικά τμήματα συσχετίστηκαν με αυξημένη επαγγελματική επιβάρυνση.
Συμπεράσματα
Τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι η επαγγελματική εξουθένωση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα που ενισχύει τη σιωπηρή παραίτηση και την πρόθεση αποχώρησης των νοσηλευτών από το επάγγελμα. Η ανάπτυξη στοχευμένων παρεμβάσεων για την πρόληψη της επαγγελματικής εξουθένωσης και την ενίσχυση της επαγγελματικής δέσμευσης των νοσηλευτών κρίνεται απαραίτητη για τη διατήρηση ενός επαρκούς και αποτελεσματικού νοσηλευτικού δυναμικού.
Introduction
Burnout and the increasing intention to leave the nursing profession constitute major challenges for contemporary healthcare systems worldwide. In parallel, the phenomenon of quiet quitting has recently emerged as a new form of professional disengagement that may adversely affect workforce performance, productivity, and staff retention in healthcare settings.
Aim
The aim of this study was to investigate the relationship between burnout, quiet quitting, and intention to leave the nursing profession, as well as to examine the demographic and professional factors associated with these phenomena.
Methods
A quantitative cross-sectional study was conducted among 241 nurses employed in healthcare facilities in Greece. Data were collected using the Copenhagen Burnout Inventory (CBI) to assess burnout, the Quiet Quitting Scale (QQS) to measure quiet quitting behaviors, and the Visual Analogue Scale (VAS) to evaluate intention to leave the profession. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics version 24.
Results
The findings revealed high levels of personal and work-related burnout among participants. A considerable proportion of nurses exhibited characteristics of quiet quitting and reported an increased intention to leave the profession. Burnout was positively associated with both quiet quitting and intention to leave. Furthermore, personal burnout and work-related burnout emerged as the most significant independent predictors of intention to leave. Additionally, rotating shifts and employment in demanding clinical departments were associated with greater occupational burden.
Conclusions
The study findings indicate that burnout is a key factor contributing to quiet quitting and intention to leave among nurses. These results underscore the importance of developing targeted interventions aimed at preventing burnout and strengthening professional commitment, thereby supporting the retention and well-being of the nursing workforce.
Full text