Η παρούσα εργασία διερευνά τη συμβολή τον ρόλο του mentoring στη διοίκηση των σχολικών μονάδων και τη συμβολή του στην ανάπτυξη των ηγετικών δεξιοτήτων στο ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο. Το ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο θέμα προκύπτει από τις σύγχρονες απαιτήσεις της σχολικής ηγεσίας,οι οποίες υπερβάινουν τις παραδοσιακές διοκητικές λειτουργίες και εστιάζουν στην επαγγελματική ανάπτυξη, τη συνεργασία και την αποτελεσματική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.

Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ερωτηματολογίου ανοιχτού τύπου, το οποίο διανεμήθηκε ηλεκτρονικά σε πέντε στελέχη της εκπαίδευσης, συγκεκριμένα σε τρεις  διευθυντές και  δύο υποδιευθυντές σχολικών μονάδων. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης, προκειμένου να αναδειχθούν οι βασικές αντιλήψεις των συμμετοχόντων σχετικά με το ρόλο του mentoring  στη σχολική διοίκηση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν οτι οι συμμετέοντες θεωρούν το mentoring σημαντικό εργαλείο επαγγελματική ανάπτυξης, ενίσχυση της συνεργασίας καλλιέργειασ ηγετικών δεξιοτήτων, όπως η επικοινωνία, η ευαισθησία , η λήψη πρωτοβουλιών , η διαχείρηση συγκρούσεων κι η συνεργασία.Παράλληλα,  εντοπίστηκαν σημαντικά εμπόδια στην εφαρμογή του θεσμού στο ελληνικό πλαίσιο, όπως η γραφειοκρατία,ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας της διοίκησης, η έλλειψη χρόνου, η περιορισμένη επιμόρφωση και η η ουσιαστικών κινήτρων για τους μέντορες.

Συμπερασματικά, η έρευνα καταδεικνύει ότι το mentoring μπορεί να αποτελέσει στρατηγικό εργαλείο ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού και ενίσχυσης σχολικής ηγεσίας, εφόσον στηριχθεί από κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, σημαντική επιμόρφωση, οργανωτική υποστήριξη και κουλτούρα συνεργασίας. Η συμβολή της παρούσας εργασίας έγκειται στη διερεύνηση αντιλήψεων στελεχών της εκαπίδευσης σχετικά με το ρόλο του mentoring ως εργαλείου ανάπτυξης ηγετικών δεξιοτήτων στο ελληνικό πλαίσιο, συμβάλλοντας στον επιστημονικό διάλογο και αναδεικνύοντας προτάσεις που μπορούν να αξιοποιηθούν για την ενίσχυση της σχολικής διοίκησης και της εκπαιδευτικής πολιτικής.

This master' s thesis investigates the role of mentoring in school administration and its contribution to the development of leadership skills among teachers within the Greek educational comtext. The study is based on the premise that contemporary school leadership extends beyond collaboration, and the effective management of human resources.

A qualitave research approach was adopted. Data were collected through an open-ended questionnaire distributed electronically via Google Forms  to five educational leaders, specifically three school principals and two deputy principals. The collected data were analyzed using thematic analysisi in order to explore the participant' s perceptions of the role of mentoring in school administration and leadership development.

The findings indicate that mentoring is percieved as an important tool for professional  development, the enhancement of collaboration, and thec cultivationof leadership skills,including communication, empathy, intiative-taking, conflict management, and teamwork. At the same time, several barries to its effective implementation within the Greek educational administration, limited time, insufficient mentor training, and the lack of meaningful incentives for mentors.

In conclusion, the study demonstrates thatmentoring ccan function as a strategic tool forhuman resource development and the strengtening of school leadership , provided that it is supported by an appropriate institutional framework, systematic professional development, organizational support, and a collaborative school culture. The contribution of this study lies in exploring the perceptions of school leaders regarding mentoring as a tool developing leadership skills within the Greek educational context . Furthermore , it provides useful evidence that may support the enhancement of school administration and inform future educational policy and practice.