Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την οικονομική διάσταση της Υγείας και
Ασφάλειας στην Εργασία (ΥΑΕ), εστιάζοντας στο κόστος των εργατικών ατυχημάτων στην
Ελλάδα. Βασικός στόχος είναι να αναδείξει ότι τα εργατικά ατυχήματα δεν αποτελούν μόνο
κοινωνικό και ανθρωπιστικό πρόβλημα, αλλά και σημαντικό οικονομικό ζήτημα που
επηρεάζει εργαζόμενους, επιχειρήσεις, ασφαλιστικούς οργανισμούς και το κράτος.
Αρχικά παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της ΥΑΕ, η σημασία της πρόληψης, της εκτίμησης
κινδύνου και της καλλιέργειας κουλτούρας ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Αναλύεται το
ευρωπαϊκό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο και επισημαίνεται ότι, παρά την ύπαρξη
ολοκληρωμένης νομοθεσίας, εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες στην εφαρμογή και στους
ελέγχους.
Στη συνέχεια αναλύεται το οικονομικό κόστος των εργατικών ατυχημάτων. Γίνεται διάκριση
μεταξύ άμεσου κόστους (ιατρικές δαπάνες, αποζημιώσεις, νοσηλεία, ασφαλιστικές παροχές)
και έμμεσου κόστους (απώλεια παραγωγικότητας, καθυστερήσεις έργων, εκπαίδευση νέου
προσωπικού, απώλεια φήμης και οργανωσιακές επιπτώσεις). Η εργασία δείχνει ότι το έμμεσο
κόστος είναι συνήθως πολλαπλάσιο του άμεσου, καθιστώντας την πρόληψη οικονομικά
συμφέρουσα.
Εξετάζονται επίσης οι επιπτώσεις των ατυχημάτων στους εργαζόμενους, οι οποίοι συχνά
αντιμετωπίζουν σωματικές βλάβες, ψυχολογικές συνέπειες, απώλεια εισοδήματος και
δυσκολίες επανένταξης στην εργασία. Αντίστοιχα, οι επιχειρήσεις υφίστανται μείωση
παραγωγικότητας, διακοπές λειτουργίας, αυξημένες δαπάνες και επιδείνωση της
ανταγωνιστικότητάς τους. Σε εθνικό επίπεδο, το κόστος μεταφέρεται στα ασφαλιστικά ταμεία
και
στο
δημόσιο
σύστημα υγείας, επιβαρύνοντας τα δημόσια οικονομικά.
Η εργασία παρουσιάζει στοιχεία της τελευταίας δεκαετίας για τα εργατικά ατυχήματα στην
Ελλάδα, αναδεικνύοντας ότι οι κατασκευές, η βιομηχανία και η γεωργία παραμένουν από τους
πλέον επικίνδυνους κλάδους. Παράλληλα, γίνεται σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, από
την οποία προκύπτει ότι οι χώρες με ανεπτυγμένη κουλτούρα πρόληψης, συστηματικούς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
2
Δημήτριος Ταΐρης, Η οικονομική διάσταση της υγείας και
ασφάλειας στην εργασία: το κόστος των εργατικών ατυχημάτων
ελέγχους
και
εκπαίδευση
παρουσιάζουν χαμηλότερους δείκτες ατυχημάτων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της εκπαίδευσης, της τεχνολογίας και των ψηφιακών
εργαλείων για την πρόληψη των κινδύνων. Η αξιοποίηση συστημάτων παρακολούθησης,
ανάλυσης δεδομένων και εκτίμησης κινδύνου μπορεί να μειώσει σημαντικά τόσο τη
συχνότητα όσο και το οικονομικό κόστος των ατυχημάτων. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι οι
νέες προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, οι υψηλές θερμοκρασίες και η ψηφιακή μετάβαση.
Στο τελευταίο μέρος διατυπώνονται προτάσεις πολιτικής, όπως η ενίσχυση των ελεγκτικών
μηχανισμών, η συστηματική εκπαίδευση εργαζομένων και εργοδοτών, η παροχή οικονομικών
κινήτρων στις επιχειρήσεις που επενδύουν στην πρόληψη, η αξιοποίηση ψηφιακών
τεχνολογιών και η δημιουργία ολοκληρωμένων πληροφοριακών συστημάτων καταγραφής και
αξιολόγησης.
Συνολικά, η εργασία καταλήγει ότι η επένδυση στην Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία δεν
αποτελεί απλή νομική υποχρέωση αλλά στρατηγική επένδυση που μειώνει το οικονομικό
κόστος, προστατεύει το ανθρώπινο δυναμικό, ενισχύει την παραγωγικότητα και συμβάλλει
στη βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η ανάπτυξη κουλτούρας πρόληψης, η
αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας και η συνεργασία κράτους, εργοδοτών και
εργαζομένων αποτελούν τις βασικές προϋποθέσεις για τη σημαντική μείωση των εργατικών
ατυχημάτων στο μέλλον.

The present study examines the economic, social, and institutional dimensions of occupational
accidents in Greece, with particular emphasis on their relationship with Occupational Health
and Safety (OHS). Drawing on a combination of quantitative data and contemporary literature,
the study seeks to capture the scale of the phenomenon and to explore the underlying factors
that shape it. The analysis indicates that occupational accidents cannot be approached as
isolated incidents, but rather as outcomes of broader structural, organizational, and regulatory
deficiencies affecting both labor conditions and business sustainability .
Special attention is given to the distinction between direct and indirect costs, highlighting that
the overall economic burden extends far beyond immediate financial expenditures. Indirect
effects, such as productivity losses, disruptions in organizational functioning, and impacts on
competitiveness, emerge as equally significant. At the same time, the study examines the
consequences for employees, employers, and society, focusing on issues such as loss of human
capital, increased pressure on social security systems, and the transfer of costs to the public
sector.
The institutional framework governing OHS in Greece and the European Union is also
explored, revealing a persistent gap between formal regulatory provisions and their practical
implementation. Through the analysis of statistical data from the past decade, the study
identifies key trends and disparities in accident distribution across sectors, age groups, and
regions. Particular emphasis is placed on the role of training, technological capacity, and
environmental conditions in shaping occupational risk.
In its final sections, the study proposes policy directions aimed at reducing the economic
burden of occupational accidents at the national level. These include strengthening preventive
mechanisms, improving inspection systems, and promoting the use of digital tools for risk
management. Furthermore, the study reflects on future prospects for achieving safer and more sustainable working conditions in Greece, taking into account ongoing transformations such as
digitalization and climate-related challenges.
Overall, the findings underline the central role of OHS as a determinant of economic stability
and social well-being, suggesting that effective risk management should be viewed not merely
as a regulatory obligation, but as a strategic component of sustainable development.