Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ βιώσιμων αρχών σχεδιασμού UI/UX και της ποιότητας της εμπειρίας χρήστη, με στόχο να εξετάσει κριτικά την κυρίαρχη αντίληψη ότι η ενσωμάτωση αρχών βιωσιμότητας στον ψηφιακό σχεδιασμό συνεπάγεται αναγκαστικά αισθητικούς ή λειτουργικούς συμβιβασμούς. Ο σχεδιασμός ιστοτόπων αναγνωρίζεται διεθνώς ως σημαντικός παράγοντας του ψηφιακού περιβαλλοντικού αποτυπώματος.

Η ερευνητική προσέγγιση οργανώνεται σε έξι φάσεις. Αρχικά, μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης, διαμορφώθηκε ένα πλαίσιο αξιολόγησης 15 κριτηρίων βιώσιμου σχεδιασμού, οργανωμένα σε τέσσερις διαστάσεις: Οπτικά Στοιχεία, Τεχνικά/Λειτουργικά Στοιχεία, Στοιχεία Εμπειρίας Χρήστη και Κοινωνική Ευαισθητοποίηση. Ακολούθως, εφαρμόστηκε συγκριτική ανάλυση πέντε ιστοτόπων ενημερωτικού χαρακτήρα με περιβαλλοντικό περιεχόμενο (National Geographic, Climate TRACE, Back to Blue, Cap Plastic Now, Environment Bank), η οποία ανέδειξε ασυμφωνία μεταξύ βραβευμένης αισθητικής ποιότητας και τεχνικής βιωσιμότητας. Στη συνέχεια, αναπτύχθηκαν δύο εκδοχές πειραματικής ιστοσελίδας (IceWatch) με ίδιο πληροφοριακό περιεχόμενο: η Version A (παραδοσιακός σχεδιασμός) και η Version B (βιώσιμος σχεδιασμός, 0,03g CO₂ ανά επίσκεψη, βαθμολογία Α+).

Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με μεικτή μεθοδολογία (mixed methods convergent design) σε δείγμα 22 συμμετεχόντων, συνδυάζοντας το ερωτηματολόγιο User Experience Questionnaire (UEQ), συμπληρωματικό πίνακα Likert πέντε σημείων για τα 15 κριτήρια και έξι ερωτήσεις ανοιχτού τύπου. Τα αποτελέσματα έδειξαν σαφή υπεροχή της Version B έναντι της Version A σε όλες τις κλίμακες του UEQ ερωτηματολογίου. Τα ποιοτικά δεδομένα επιβεβαιώνουν αυτή την τάση, με τη συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων να δηλώνουν ότι βιωσιμότητα και ποιοτική εμπειρία χρήστη μπορούν να συνυπάρξουν.

Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η σχέση βιωσιμότητας και UX είναι σχέση αμοιβαίας ενίσχυσης, όχι αντιπαλότητας. Με βάση τα ευρήματα, διαπιστώνεται ότι υπάρχουν προτάσεις σε σχεδιαστές και προγραμματιστές για την ενσωμάτωση βιώσιμων αρχών στην ψηφιακή πρακτική, χωρίς συμβιβασμούς στην ποιότητα της εμπειρίας ώστε να δοθεί μεγαλύτερη ορατότητα στη διάσταση της ψηφιακής βιωσιμότητας.

This master's thesis investigates the relationship between sustainable UI/UX design principles and the quality of user experience, with the aim of critically examining the prevailing assumption that incorporating sustainability principles into digital design necessarily entails aesthetic or functional compromises. Website design is internationally recognized as a significant contributor to the digital environmental footprint.

The research approach is organized into six phases. Initially, through a literature review, an evaluation framework of 15 sustainable design criteria was developed, organized across four dimensions: Visual Elements, Technical/Functional Elements, User Experience Elements, and Social Awareness. Subsequently, a comparative analysis was conducted of five informational websites with environmental content (National Geographic, Climate TRACE, Back to Blue, Cap Plastic Now, and Environment Bank), which revealed a discrepancy between award-winning aesthetic quality and technical sustainability. Two versions of an experimental webpage (IceWatch) were then developed with identical informational content: Version A (conventional design) and Version B (sustainable design, 0.03g CO₂ per visit, A+ rating).

The evaluation was carried out using a mixed methods convergent design with a sample of 22 participants, combining the User Experience Questionnaire (UEQ), a supplementary five-point Likert scale for the 15 criteria, and six open-ended questions. The results demonstrated a clear superiority of Version B over Version A across all UEQ scales. The qualitative data corroborate this trend, with the overwhelming majority of the participants indicating that sustainability and high-quality user experience can coexist.

The thesis concludes that the relationship between sustainability and UX is one of mutual reinforcement rather than opposition. Based on the findings, recommendations are put forward for designers and developers on how to integrate sustainable principles into digital practice without compromising the quality of the user experience, with the broader aim of raising the visibility of digital sustainability as a design dimension.