Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά, με στατιστική προσέγγιση, την ποιότητα
και τη διαχείριση υδατικών πόρων σε επιλεγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με
μεσογειακή/παράκτια συνάφεια. Αξιοποιούνται ανοιχτά ευρωπαϊκά δεδομένα από το
Eurostat και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος (European Environment
Agency - EEA), καθώς και συμπληρωματικές πληροφορίες από το
CopernicusMarineService, με στόχο την παραγωγή ενός συνεκτικού και
αναπαραγώγιμου πλαισίου σύγκρισης μεταξύ χωρών. Η μεθοδολογική προσέγγιση
δομείται γύρω από έναν πυρήνα δεικτών που αποτυπώνουν (α) την υδατική
πίεση/εκμετάλλευση (ενδεικτικά, WaterExploitationIndexplus – WEI+) και (β) την
κατάσταση/ποιότητα υδάτων μέσω συγκεντρωτικών δεικτών και βάσεων
παρακολούθησης. Περιγράφεται αναλυτικά η διαδικασία συλλογής, ενοποίησης και
προεπεξεργασίας δεδομένων, με έμφαση στη διαφάνεια, στους ελέγχους ποιότητας,
στη διαχείριση ελλιπών τιμών και στην τεκμηρίωση μεταδεδομένων. Τέλος,
αναλύονται οι βασικοί περιορισμοί (χωρική ετερογένεια, ασυνέχειες χρονοσειρών,
διαφοροποιήσεις ορισμών και μεθοδολογιών) και οι παραδοχές που οριοθετούν την
ερμηνεία των αποτελεσμάτων, ώστε τα συμπεράσματα να παραμείνουν επιστημονικά
τεκμηριωμένα και συμβατά με το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο για τα ύδατα.

This thesis investigates, through a statistical approach, water resource quality and
management across selected European Union countries with Mediterranean and/or
coastal relevance. It leverages open European data from Eurostat and the European
Environment Agency (EEA), complemented by information from the Copernicus
Marine Service, aiming to develop a coherent and reproducible framework for cross
country comparison. The methodological design is built around a core set of
indicators capturing (a) water pressure and exploitation (indicatively, the Water
Exploitation Index plus—WEI+) and (b) water status/quality through aggregated
indicators and monitoring databases. The thesis provides a detailed description of data
acquisition, harmonization, and preprocessing, with emphasis on transparency, quality
assurance checks, handling of missing values, and systematic documentation of
metadata. Finally, it discusses key limitations (spatial heterogeneity, discontinuities in
time series, and differences in definitions and methodologies) and the main
assumptions that guide interpretation, ensuring that conclusions remain scientifically
robust and aligned with the EU policy framework for water.