Εισαγωγή: Η επαγγελματική ικανοποίηση και η ποιότητα ζωής των νοσηλευτών αποτελούν σημαντικούς δείκτες για τη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας και την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας. Οι απαιτητικές συνθήκες εργασίας στα δημόσια νοσοκομεία επηρεάζουν τόσο την εργασιακή εμπειρία όσο και τη συνολική ευημερία των νοσηλευτών.

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ επαγγελματικής ικανοποίησης και ποιότητας ζωής των νοσηλευτών του Γενικού Νοσοκομείου Πειραιά «Τζάνειο», καθώς και η διερεύνηση της επίδρασης δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών στις δύο μεταβλητές.

Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με ποσοτική ερευνητική προσέγγιση και τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 15 Δεκεμβρίου 2025 έως 20 Φεβρουαρίου 2026. Για τη μέτρηση της επαγγελματικής ικανοποίησης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Job Satisfaction Survey (JSS), ενώ για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο WHOQOL-BREF. Το δείγμα αποτέλεσαν 113 νοσηλευτές και νοσηλεύτριες από το σύνολο των 318 νοσηλευτών που υπηρετούσαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά «Τζάνειο», αντιπροσωπεύοντας ποσοστό συμμετοχής 35,5%, και προέρχονταν από διαφορετικά τμήματα και μονάδες του νοσοκομείου. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν περιγραφικά και επαγωγικά στατιστικά μέτρα, ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), συσχετίσεις και πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση με τη χρήση του προγράμματος IBM SPSS.

Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος της επαγγελματικής ικανοποίησης ήταν Μ=3,03 (ΤΑ=0,52) σε πενταβάθμια κλίμακα μέτρησης, γεγονός που υποδηλώνει μέτριο επίπεδο επαγγελματικής ικανοποίησης. Αντίστοιχα, η ποιότητα ζωής παρουσίασε επίσης μέτρια επίπεδα, με μέσο όρο Μ=3,02 (ΤΑ=0,54), παρουσιάζοντας σχετική ομοιογένεια μεταξύ των συμμετεχόντων. Στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ποιότητα ζωής καταγράφηκαν ως προς την ηλικία (F=7,76, p<0,001), τα έτη προϋπηρεσίας (F=9,82, p<0,001) και το τμήμα εργασίας (F=22,94, p<0,001). Δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς το φύλο και τη θέση εργασίας (p>0,05). Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση έδειξε ότι η ποιότητα ζωής αποτέλεσε στατιστικά σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της επαγγελματικής ικανοποίησης (β=0,665, p<0,001), ενώ σημαντική επίδραση παρουσίασε και η ηλικία (β=0,275, p=0,023). Το μοντέλο παλινδρόμησης εξήγησε το 48% της διακύμανσης της επαγγελματικής ικανοποίησης (R²=0,480).

Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη ανέδειξε τη θετική σχέση μεταξύ επαγγελματικής ικανοποίησης και ποιότητας ζωής των νοσηλευτών. Η ηλικία, τα έτη προϋπηρεσίας και το τμήμα εργασίας φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη ενίσχυσης των συνθηκών εργασίας και της οργανωσιακής υποστήριξης, με στόχο τη βελτίωση της εργασιακής εμπειρίας και της ευημερίας των νοσηλευτών.

Introduction:
Job satisfaction and quality of life among nurses constitute important indicators for the effective functioning of healthcare services and the quality of care provided. The demanding working conditions in public hospitals may affect both nurses’ professional experience and their overall well-being.

Aim: The aim of the present study was to investigate the relationship between job satisfaction and quality of life among nurses working at the General Hospital of Piraeus “Tzaneio”, as well as to examine the influence of demographic and professional characteristics on these variables.

Methodology: The study was conducted using a quantitative research approach and structured questionnaires. Data collection was carried out between December 15, 2025 and February 20, 2026. The Job Satisfaction Survey (JSS) was used to assess job satisfaction, while the WHOQOL-BREF instrument was used to evaluate quality of life. The sample consisted of 113 nurses out of a total of 318 nurses employed at the General Hospital of Piraeus “Tzaneio”, representing a participation rate of 35.5%, and included participants from different hospital departments and units. Data analysis included descriptive and inferential statistics, analysis of variance (ANOVA), correlations, and multiple linear regression analysis using IBM SPSS software.

Results: The mean score of job satisfaction was M=3.03 (SD=0.52) on a five-point scale, indicating a moderate level of job satisfaction. Similarly, quality of life was found to be at a moderate level, with a mean score of M=3.02 (SD=0.54), demonstrating relative homogeneity among participants. Statistically significant differences in quality of life were identified according to age (F=7.76, p<0.001), years of service (F=9.82, p<0.001), and department of employment (F=22.94, p<0.001). No statistically significant differences were observed regarding gender and job position (p>0.05). Multiple linear regression analysis revealed that quality of life was a statistically significant predictor of job satisfaction (β=0.665, p<0.001), while age also had a significant effect (β=0.275, p=0.023). The regression model explained 48% of the variance in job satisfaction (R²=0.480).

Conclusions: The present study demonstrated a positive relationship between job satisfaction and quality of life among nurses. Age, years of service, and department of employment appear to significantly influence participants’ quality of life. The findings highlight the need to strengthen working conditions and organizational support in order to improve nurses’ work experience and overall well-being.