Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει κατά πόσο οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων λειτουργούν ως ουσιαστικό εργαλείο περιβαλλοντικού σχεδιασμού ή ως τυπικό διοικητικό στάδιο αδειοδότησης, με μελέτη περίπτωσης την ανέγερση logistics park στον Ασπρόπυργο Αττικής. Η ανάλυση είναι ποιοτική, στηρίζεται σε τεχνικά και θεσμικά τεκμήρια και λειτουργεί προδιαγραφικά, καθώς η ΜΠΕ του έργου δεν έχει ακόμη συνταχθεί. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ισχυρό τεχνικό υπόβαθρο αλλά ανάγκη ενίσχυσης ως προς την ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων, την αξιολόγηση σωρευτικών πιέσεων και τη δεσμευτική παρακολούθηση μετά την αδειοδότηση.

This thesis examines whether Environmental Impact Assessment (EIA) studies serve as a substantive tool for environmental planning or merely as a formal administrative step in the permitting process, using the development of a logistics park in Aspropyrgos, Attica, as a case study. The analysis is qualitative, draws on technical and regulatory documentation, and adopts a prescriptive approach, as the project’s EIA study has not yet been prepared. The findings highlight a strong technical foundation, while identifying the need for more rigorous quantification of impacts, assessment of cumulative pressures, and binding post-approval monitoring requirements.