Η επαγγελματική εξουθένωση (burnout) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νοσηλευτικό προσωπικό, επηρεάζοντας τόσο την ευημερία των εργαζομένων όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του επιπέδου επαγγελματικής εξουθένωσης των νοσηλευτών και η εξέταση του ρόλου των διοικητικών παρεμβάσεων στη μείωσή της.

Η έρευνα υλοποιήθηκε με ποσοτική, συγχρονική και μη πειραματική μεθοδολογική προσέγγιση. Το δείγμα αποτελούνταν από 234 νοσηλευτές και νοσηλεύτριες που εργάζονταν σε νοσοκομεία και κέντρα υγείας. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο, το οποίο περιλάμβανε το Copenhagen Burnout Inventory (CBI), καθώς και κλίμακες αξιολόγησης της διοικητικής υποστήριξης και της εργασιακής ικανοποίησης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης κυμαίνονται από μέτρια έως υψηλά, με ιδιαίτερη ένταση στη συναισθηματική εξάντληση. Ο υψηλός φόρτος εργασίας αναδείχθηκε ως ο σημαντικότερος παράγοντας πρόβλεψης του burnout, ενώ η ανεπαρκής διοικητική υποστήριξη και η χαμηλή εργασιακή ικανοποίηση συσχετίστηκαν με αυξημένα επίπεδα εξουθένωσης. Αντίθετα, η εφαρμογή υποστηρικτικών διοικητικών πρακτικών συνδέθηκε με χαμηλότερα επίπεδα burnout. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν διαφοροποιήσεις στην εξουθένωση ανάλογα με τα δημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων.

Συμπερασματικά, η επαγγελματική εξουθένωση συνιστά σημαντική πρόκληση για τις υπηρεσίες υγείας. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη ανάπτυξης και εφαρμογής συστηματικών διοικητικών παρεμβάσεων με στόχο τη βελτίωση του εργασιακού περιβάλλοντος και τη μείωση του burnout στο νοσηλευτικό προσωπικό.

Burnout constitutes one of the most significant challenges faced by nursing personnel, affecting both employees’ well-being and the quality of healthcare services provided. The aim of the present study was to investigate the level of burnout among nurses and to examine the role of administrative interventions in its reduction.

The study employed a quantitative, cross-sectional, and non-experimental research design. The sample consisted of 234 nurses working in hospitals and primary healthcare centers. Data were collected through a structured questionnaire, which included the Copenhagen Burnout Inventory (CBI), as well as scales measuring administrative support and job satisfaction.

The findings revealed that burnout levels ranged from moderate to high, with emotional exhaustion being particularly pronounced. Workload emerged as the most significant predictor of burnout, while inadequate administrative support and low job satisfaction were associated with higher levels of burnout. In contrast, the implementation of supportive administrative practices was linked to lower burnout levels. Furthermore, differences in burnout levels were observed according to the participants’ demographic and professional characteristics.

In conclusion, burnout represents a major challenge for healthcare services. The findings highlight the need for the development and implementation of systematic administrative interventions aimed at improving the work environment and reducing burnout among nursing staff.