The shipping industry is one of the most dynamic sectors of the global economy and thus strategic management is a critical function for the growth of shipping organizations. This thesis aims to analyze how AI impacts strategic management practices in the shipping industry. More specifically, the Dissertation explains how AI contributes to enhancing strategic decision-making processes and improving the effectiveness of strategic management in the maritime industry. In addition, the Dissertation discusses issues of ethical uses of AI, when it is used to maritime strategic practices. Besides the Dissertation identifies the factors, that contribute to the successful integration of AI into the strategic and operational processes of maritime organizations. Finally, the Dissertation identifies the main challenges, that shipping companies face, when adopting AI at the strategic level.

To achieve the research objectives and answer the research questions, a literature review and systematic synthesis of sources were conducted. The review includes research studies published between 2019 and 2025. The literature search was conducted using the Scopus, ScienceDirect and Google Scholar databases, using relevant keywords and Boolean operators as well as specific thematic phrases.

Concerning the role of AI on improving decision-making and strategic management effectiveness in the maritime industry it was identified four business areas, that AI can effectively contribute: the port operations, the fuel consumption, the vehicle and route planning and the sustainable shipping.  Concerning the issues of ethical use, it was found that transparency, accountability, data protection and trust are key elements on which technological innovation can be built. However, the Dissertation illustrated that the lack of transparency in AI systems is one of the most important concerns related to their use in strategic management. In addition, the findings shown, that the successful integration of AI in the maritime sector, depends on organizations’ ability to align with international and European ethical governance principles. Furthermore, based on the strategic management literature it was revealed that the factors, which contribute to the successful integration of AI into the strategic processes of maritime organizations, are: the organizational knowledge management systems and the effective leadership. Finally, concerning the challenges, that shipping companies face, when adopting AI at the strategic level, the Dissertation identified two main areas of challenges: technological challenges and challenges related to organizational resistance. Concerning the organizational resistance, it is associated with employee attitudes toward change, organizational culture and trust in technology.  At the same time, the lack of digital skills is another significant barrier. Therefore, organizations, that do not invest in employees’ training to enhance their skills, face many difficulties when integrating AI into their strategic processes.  Consequently, it is concluded that the successful integration of AI, requires the development of training programs.

Η ναυτιλιακή βιομηχανία είναι ένας από τους πιο δυναμικούς τομείς της παγκόσμιας οικονομίας και ως εκ τούτου το στρατηγικό management αποτελεί κρίσιμη λειτουργία για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων του κλάδου. Η παρούσα Διπλωματική στοχεύει στην ανάλυση του τρόπου με τον οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) επηρεάζει τη στρατηγική λήψη αποφάσεων στη συγκεκριμένη βιομηχανία. Αναλυτικότερα, η Διπλωματική εξηγεί πώς η ΤΝ συμβάλλει στην ενίσχυση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της στρατηγικής διαχείρισης στη ναυτιλιακή βιομηχανία. Επιπλέον, η Διπλωματική συζητά ζητήματα ηθικής χρήσης της ΤΝ κατά την εφαρμογή της στο στρατηγικό management των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Παράλληλα, προσδιορίζονται οι παράγοντες, που συμβάλλουν στην επιτυχή ενσωμάτωση της ΤΝ, στις στρατηγικές διαδικασίες των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Τέλος, στο πλαίσιο της Διπλωματικής εντοπίζονται οι κύριες προκλήσεις, που αντιμετωπίζουν οι ναυτιλιακές εταιρείες, κατά την υιοθέτηση της ΤΝ σε στρατηγικό επίπεδο λήψης αποφάσεων. Για να επιτευχθούν οι ερευνητικοί στόχοι και να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση και συστηματική σύνθεση πηγών. Η ανασκόπηση περιλαμβάνει ερευνητικές μελέτες που έχουν δημοσιευθεί κατά την περίοδο 2019-2025. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε μέσω των βάσεων δεδομένων Scopus, Science Direct και Google Scholar, με τη χρήση σχετικών λέξεων-κλειδιών, λογικών τελεστών (Boolean operators) καθώς και εξειδικευμένων θεματικών φράσεων.

 Όσον αφορά στο ρόλο της ΤΝ στη βελτίωση της λήψης αποφάσεων και της αποτελεσματικότητας της στρατηγικής διαχείρισης στη ναυτιλιακή βιομηχανία, προσδιορίστηκαν τέσσερις επιχειρηματικοί τομείς στους οποίους μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικά: οι λιμενικές λειτουργίες, η κατανάλωση καυσίμων, ο σχεδιασμός οχημάτων και διαδρομών και η βιώσιμη ναυτιλία. Όσον αφορά στα ζητήματα ηθικής χρήσης, διαπιστώθηκε ότι η διαφάνεια, η λογοδοσία, η προστασία δεδομένων και η εμπιστοσύνη είναι οι κύριοι παράμετροι που σχετίζονται με την χρήση συστημάτων ΤΝ. Ωστόσο, η Διατριβή κατέδειξε ότι η έλλειψη διαφάνειας είναι μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη χρήση τους στο στρατηγικό management. Επιπλέον, τα ευρήματα έδειξαν ότι η επιτυχής ενσωμάτωση της ΤΝ στον ναυτιλιακό τομέα εξαρτάται από την ικανότητα των επιχειρήσεων να εφαρμόσουν τις διεθνείς και ευρωπαϊκές αρχές ηθικής διακυβέρνησης. Επιπλέον, με βάση τη βιβλιογραφία του στρατηγικού management διαπιστώθηκε ότι οι παράγοντες που συμβάλλουν στην επιτυχή ενσωμάτωση της ΤΝ στις στρατηγικές διαδικασίες των ναυτιλιακών οργανισμών είναι: τα συστήματα διαχείρισης οργανωσιακής γνώσης και η αποτελεσματική ηγεσία. Τέλος, όσον αφορά στις προκλήσεις, που αντιμετωπίζουν οι ναυτιλιακές εταιρείες κατά την υιοθέτηση της ΤΝ σε στρατηγικό επίπεδο, η Διατριβή εντόπισε δύο κύριους τομείς προκλήσεων: τις τεχνολογικές προκλήσεις και τις προκλήσεις που σχετίζονται με την οργανωσιακή αντίσταση. Όσον αφορά στην οργανωσιακή αντίσταση, αυτή συνδέεται με τη στάση των εργαζομένων απέναντι στην αλλαγή, στην οργανωσιακή κουλτούρα και στην εμπιστοσύνη απέναντι στην τεχνολογία. Ταυτόχρονα, η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων αποτελεί ένα άλλο σημαντικό εμπόδιο. Επομένως οι οργανισμοί, που δεν επενδύουν στην εκπαίδευση των εργαζομένων για την ενίσχυση των δεξιοτήτων τους, αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες κατά την ενσωμάτωση της ΤΝ στις στρατηγικές τους διαδικασίες. Κατά συνέπεια, συμπεραίνεται ότι η επιτυχής ενσωμάτωση της ΤΝ απαιτεί την ανάπτυξη προγραμμάτων κατάρτισης από τις επιχειρήσεις του κλάδου.