Η παρούσα εργασία θέτει έναν διττό στόχο. Από τη μία, παρουσιάζεται μία εκπαιδευτική μαθητοκεντρική πρακτική που έχει ως θεμελιώδη βάση την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), την αφήγηση και το συναίσθημα, η οποία μπορεί να  βοηθήσει τους εκπαιδευτές να διαμορφώσουν ένα εύφορο κλίμα για κριτική συνειδητοποίηση και μετασχηματίζουσα μάθηση μέσα στην τάξη. Πάνω σε αυτή τη πρακτική διεξάγεται ποιοτική έρευνα μέσα από συνεντεύξεις εκπαιδευόμενων οι οποίοι μοιράζονται την εμπειρία τους. Ευρύτερος στόχος της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής παιδαγωγικής μεθόδου, η αποδοτικότητα της οποίας μπορεί να αποτιμηθεί μέσα από τα συμπεράσματα της έρευνας.

Από την άλλη, η παρούσα εργασία, χαρτογραφεί ποσοτικά τις πεποιθήσεις των εκπαιδευόμενων των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) σχετικά με τη χρήση και τις πεποιθήσεις γύρω από την ΤΝ και επικεντρώνεται στο τι τους οδηγεί να υιοθετήσουν ή να απορρίψουν εργαλεία Παραγωγικής ΤΝ στη ζωή τους. Η εργασία ερευνά εις βάθος πώς οι στάσεις, η κοινωνική πίεση και το άγχος επηρεάζουν την πρόθεση και τελικά την ίδια τη χρήση. Παράλληλα, εξετάζει και την αντίληψη που έχουν οι εκπαιδευόμενοι για τη μετασχηματιστική δράση του σχολείου.

Τα αποτελέσματα της ποσοτικής έρευνας δείχνουν ότι υπάρχουν ευρήματα στατιστικής σημαντικότητας στο φύλο, στην ηλικία, στην κατάσταση εργασίας, στον κύκλο φοίτησης, στην οικογενειακή κατάσταση, στην τοποθεσία του σχολείου καθώς και στην εθνικότητα.  Επιπλέον, σημαντικό είναι το εύρημα ότι η πραγματική χρήση ΤΝ επηρεάζει σημαντικά τις προθέσεις, το άγχος για την ΤΝ καθώς και την αντιλαμβανόμενη μετασχηματιστική επιρροή του σχολείου. Από την άλλη, τα αποτελέσματα της ποιοτικής έρευνάς δείχνουν ότι η διδακτική πρακτική μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες μετασχηματίζουσας μάθησης και κριτικής συνειδητοποίησης αλλά και να υποστηρίξει τη μετασχηματίζουσα μάθηση σε ορισμένα από τα στάδια της.  Ο συνδυασμός των ευρημάτων της παρούσας μελέτης μας επιτρέπει να υποστηρίξουμε ότι διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη μιας νέας και καινοτόμου παιδαγωγικής πρακτικής στα ΣΔΕ.

The present study has a twofold objective. On the one hand, the study presents a learner-centered educational practice whose fundamental basis is AI, storytelling, and emotion, and which can help educators create the ideal conditions for critical awareness and transformative learning in the classroom. A qualitative study is conducted on this practice through interviews with learners who share their experiences. The broader aim of the present study is to highlight and develop an effective pedagogical method, whose efficiency can be assessed through the conclusions of the research.

On the other hand, the quantitative study aims to map the beliefs of learners attending Second Chance Schools (SCSs) regarding the use of, and attitudes towards, Artificial Intelligence (AI), focusing on what leads them to adopt or reject Generative AI tools in their lives. The study investigates in depth how attitudes, social pressure, and anxiety affect intention and, ultimately, actual use. At the same time, it examines learners’ perceptions of the school’s transformative role.

Regarding the quantitative study, the results indicate statistically significant findings in relation to gender, age, employment status, cycle of study, marital status, school location, and nationality. Furthermore, an important finding is that actual AI use significantly affects intentions, AI-related anxiety, and the perceived transformative influence of the school. Conversely, the qualitative results show that the teaching practice can create conditions for transformative learning and critical awareness, as well as support transformative learning at some of its stages. The combination of the findings of the present study allows us to argue that the conditions are being established for the development of a new and innovative pedagogical practice within the framework of transformative learning and critical consciousness. The combination of the findings of the present study allows us to argue that the conditions are being established for the development of a new and innovative pedagogical practice within the framework of transformative learning and critical consciousness.