This dissertation examines the strategic, financial, and environmental feasibility of developing a medium-scale Waste-to-Energy (WtE) facility in Southern Greece, with a service area covering the Region of Peloponnese, Western Greece, and the Ionian Islands (excluding Corfu). The study addresses the increasing need for sustainable residual waste management solutions in alignment with the European Union’s Circular Economy Action Plan and landfill reduction targets.

The research adopts a quantitative case study approach, integrating Cost–Benefit Analysis (CBA), financial modeling (NPV, IRR), Multi-Criteria Decision Analysis (MCDA), and strategic tools such as PESTEL and SWOT analysis. Waste flow projections are derived from existing Mechanical Biological Treatment facilities and population-based estimates, resulting in an annual feedstock of approximately 121,742 tonnes.

Energy modeling indicates that the proposed facility can generate approximately 89 GWh of electricity annually. The inclusion of Combined Heat and Power (CHP) and district heating significantly enhances performance, increasing total energy efficiency and generating additional revenues of approximately €4.4 million per year. Financial analysis shows that while the project is marginally viable under electricity-only operation, CHP integration transforms it into a financially robust investment, with a positive Net Present Value and improved Internal Rate of Return.

Environmental assessment demonstrates that the facility could reduce greenhouse gas emissions by 36,000–73,000 tonnes of CO₂ equivalent annually, primarily through methane avoidance and fossil fuel displacement. Comparative analysis with Germany, Sweden, and Italy highlights the importance of governance stability, energy integration, and public acceptance.

The study concludes that the proposed WtE facility in Megalopolis represents a strategically aligned and economically viable investment, provided that strong policy frameworks, long-term contracts, and CHP integration are implemented.

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική, χρηματοοικονομική και περιβαλλοντική σκοπιμότητα ανάπτυξης μίας μονάδας Ενεργειακής Αξιοποίησης Αποβλήτων (Waste-to-Energy – WtE) μεσαίας κλίμακας στη Νότια Ελλάδα, με περιοχή εξυπηρέτησης την Περιφέρεια Πελοποννήσου, τη Δυτική Ελλάδα και τα Ιόνια Νησιά (πλην Κέρκυρας). Η μελέτη ανταποκρίνεται στην αυξανόμενη ανάγκη για βιώσιμες λύσεις διαχείρισης υπολειμματικών αποβλήτων, σε ευθυγράμμιση με το Σχέδιο Δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κυκλική Οικονομία και τους στόχους περιορισμού της υγειονομικής ταφής.

Η έρευνα υιοθετεί μία ποσοτική προσέγγιση μελέτης περίπτωσης, ενσωματώνοντας Ανάλυση Κόστους–Οφέλους (Cost–Benefit Analysis – CBA), χρηματοοικονομική μοντελοποίηση (NPV, IRR), Πολυκριτηριακή Ανάλυση Αποφάσεων (Multi-Criteria Decision Analysis – MCDA), καθώς και στρατηγικά εργαλεία όπως οι αναλύσεις PESTEL και SWOT. Οι προβλέψεις ροών αποβλήτων βασίζονται σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις Μηχανικής Βιολογικής Επεξεργασίας (MBT/MEA) και σε εκτιμήσεις πληθυσμιακών δεδομένων, οδηγώντας σε ετήσια τροφοδοσία περίπου 121.742 τόνων.

Η ενεργειακή μοντελοποίηση δείχνει ότι η προτεινόμενη εγκατάσταση μπορεί να παράγει περίπου 89 GWh ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως. Η ενσωμάτωση Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας (Combined Heat and Power – CHP) και συστημάτων τηλεθέρμανσης βελτιώνει σημαντικά την απόδοση της μονάδας, αυξάνοντας τη συνολική ενεργειακή αποδοτικότητα και δημιουργώντας επιπλέον έσοδα περίπου €4,4 εκατομμυρίων ετησίως. Η χρηματοοικονομική ανάλυση καταδεικνύει ότι, ενώ το έργο εμφανίζεται οριακά βιώσιμο σε λειτουργία αποκλειστικής ηλεκτροπαραγωγής, η ενσωμάτωση CHP το μετατρέπει σε μία οικονομικά ισχυρή επένδυση, με θετική Καθαρή Παρούσα Αξία (Net Present Value – NPV) και βελτιωμένο Εσωτερικό Βαθμό Απόδοσης (Internal Rate of Return – IRR).

Η περιβαλλοντική αξιολόγηση δείχνει ότι η εγκατάσταση θα μπορούσε να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 36.000–73.000 τόνους ισοδυνάμου CO₂ ετησίως, κυρίως μέσω της αποφυγής εκπομπών μεθανίου από χώρους υγειονομικής ταφής και της υποκατάστασης ορυκτών καυσίμων. Η συγκριτική ανάλυση με τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ιταλία αναδεικνύει τη σημασία της θεσμικής σταθερότητας, της ενεργειακής ενσωμάτωσης και της κοινωνικής αποδοχής.

Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η προτεινόμενη μονάδα WtE στη Μεγαλόπολη αποτελεί μία στρατηγικά ευθυγραμμισμένη και οικονομικά βιώσιμη επένδυση, υπό την προϋπόθεση εφαρμογής σταθερών πολιτικών πλαισίων, μακροχρόνιων συμβάσεων και ενσωμάτωσης τεχνολογιών CHP.