Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το ζήτημα των γλωσσικών λαθών στη σύγχρονη Κοινή Νεοελληνική, διερευνώντας την έννοια, την κατηγοριοποίησή τους και τη στενή σχέση τους με τη γλωσσική αλλαγή. Σκοπός της είναι η μελέτη του φαινομένου, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε εφαρμοσμένο επίπεδο, καθώς και η διατύπωση συγκεκριμένων διδακτικών προτάσεων για την αξιοποίηση του γλωσσικού λάθους στη σχολική πράξη ως εργαλείου μάθησης και γλωσσικού στοχασμού. Η εργασία ακολουθεί μεθοδολογία βιβλιογραφικής έρευνας ποιοτικού χαρακτήρα, η οποία συνδυάζει την κριτική επισκόπηση της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας με τη συστηματική ανάλυση επιλεγμένων ελληνικών ιστοσελίδων και τη συγκριτική εξέταση των απαντήσεων διαφορετικών μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης σε ερωτήματα για τα συχνότερα γλωσσικά λάθη της Νέας Ελληνικής. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την πολυδιάστατη φύση του γλωσσικού λάθους, τη στενή του σχέση με τους μηχανισμούς γλωσσικής εξέλιξης καθώς και τη βαθμιαία μετάβαση των παιδαγωγικών προσεγγίσεων από τα συμπεριφοριστικά προς τα κονστρουκτιβιστικά και επικοινωνιακά μοντέλα. Διαπιστώνεται, επίσης, η συστηματική επανάληψη συγκεκριμένων κατηγοριών λαθών τόσο στις διαδικτυακές πηγές όσο και στις απαντήσεις των μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, οι οποίες συγκλίνουν σε μεγάλο βαθμό με τις απόψεις των ανθρώπινων πηγών. Το γλωσσικό λάθος δεν συνιστά απειλή για τη γλώσσα αλλά πολύτιμο εργαλείο για την κατανόηση των μηχανισμών της γλωσσικής εξέλιξης και την ανάπτυξη της γλωσσικής επίγνωσης και κριτικής σκέψης των μαθητών, υπό την προϋπόθεση μιας ελαστικής, ερμηνευτικής και κριτικής διδακτικής προσέγγισης που αξιοποιεί τόσο τις παραδοσιακές παιδαγωγικές αρχές όσο και τα σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία.

This thesis examines the issue of linguistic errors in Modern Standard Greek, exploring their definition, classification, and close relationship with language change. Its aim is to conduct an in-depth study of the phenomenon, both at the theoretical and applied levels, as well as to formulate specific teaching recommendations for utilizing language errors in classroom practice as a tool for learning and linguistic reflection. The study follows a qualitative literature review methodology, which combines a critical review of the relevant Greek and international literature with a systematic analysis of selected Greek websites and a comparative examination of the responses of different Artificial Intelligence models to questions regarding the most common linguistic errors in Modern Greek. The findings highlight the multidimensional nature of linguistic error, its close relationship with the mechanisms of language change, as well as the gradual shift in pedagogical approaches from behaviorist to constructivist and communicative models. It is also noted that specific categories of errors recur systematically in both online sources and the responses of Artificial Intelligence models, which largely converge with the views of human sources. Linguistic error does not pose a threat to language, but rather serves as a valuable tool for understanding the mechanisms of language change and fostering students’ linguistic awareness and critical thinking, provided that a flexible, interpretive, and critical teaching approach is adopted that utilizes both traditional pedagogical principles and modern digital tools.