Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ της αθλητικής εμπλοκής και της υποκειμενικής ευημερίας των ατόμων που συμμετέχουν σε αγώνες ορεινού τρεξίματος μικρής κλίμακας στην Ελλάδα.Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ατόμων που επιλέγουν το ορεινό τρέξιμο,καθίσταται αναγκαία η εις βάθος κατανόηση των παραγόντων που τους παρακινούν να τρέξουν,να βιώσουν την εμπειρία καθώς και της επίδρασης αυτής στην ευημερία τους.

Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου,το οποίο διανεμήθηκε σε δρομείς μέσω κοινωνικών δικτύων.Συνολικά,συμμετείχαν 250 άτομα που ασχολούνται ενεργά με το ορεινό τρέξιμο.Η μέτρηση του βαθμού εμπλοκής με το άθλημα πραγματοποιήθηκε με εξειδικευμένη κλίμακα,ενώ η αξιολόγηση της ευημερίας βασίστηκε στο πολυδιάστατο μοντέλο PERMA.

Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ότι η πλειονότητα των Ελλήνων δρομέων ορεινού τρεξίματος είναι άνδρες,με μέση ηλικία 38,5 ετών και υψηλό μορφωτικό επίπεδο.Επιπλέον,διαπιστώθηκε ότι η αίσθηση σύνδεσης με το άθλημα επιδρά σημαντικά στα επίπεδα ευημερίας των δρομέων.Συγκεκριμένα,η αθλητική εμπλοκή εξηγεί το 45% της συνολικής διακύμανσης στην ευημερία.

Η ανάλυση των επιμέρους διαστάσεων της αθλητικής εμπλοκής ανέδειξε ότι η ελκυστικότητα,δηλαδή ο βαθμός απόλαυσης και χαράς που αντλείται από το ορεινό τρέξιμο,αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για την ψυχολογική ευημερία και την ικανοποίηση από τη ζωή.

Συνολικά,τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο αθλητισμός στη φύση,και ειδικότερα το ορεινό τρέξιμο,μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης και της ποιότητας ζωής.Επιπλέον,προκύπτει ότι οι διοργανωτές και οι τοπικοί φορείς θα πρέπει να επενδύσουν σε δράσεις που ενισχύουν την εμπειρία των αθλητών και προάγουν τον βιώσιμο τουρισμό.