Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας επιχειρούμε να οριοθετήσουμε τις εκ διαμέτρου αντίθετες έννοιες «λαϊκή» και «δημοφιλής» κουλτούρα με έμφαση στη μουσική κουλτούρα και να αναδείξουμε διαφορετικές Σχολές σκέψης. Ειδικότερα, αναλύουμε  Παραδείγματα τόσο της λαϊκής κουλτούρας «από τον λαό για τον λαό» (ήτοι Μανιάτικο Μοιρολόι, Κρητική Μαντινάδα και Ρεμπέτικο), όσο και της δημοφιλούς κουλτούρας (διοργάνωση τραγουδιού της Εurovision, δισκογραφική βιομηχανία, airplay charts).

Στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, είναι δύσκολο να κρατήσει κανείς μια στάση «αντίστασης» απέναντι στην κυρίαρχη, δημοφιλή κουλτούρα. Όμως η ύπαρξη κριτικών φίλτρων και η καλλιέργεια μιας άλλης αισθητικής από την κρατούσα, θα αποτρέψει την άκριτη αποδοχή και την άνευ όρων συνομολόγηση.

The present study seeks to delineate the diametrically opposed concepts of folk culture and popular culture, with particular emphasis on musical culture, while highlighting the different schools of thought that have shaped the theoretical discourse surrounding these notions. Furthermore, it examines representative examples of folk culture, understood as cultural expression created by and for the people, including the Maniot Lament, the Cretan Mantinada, and Rebetiko, as well as manifestations of popular culture, such as the Eurovision Song Contest, the recording industry, and airplay charts. In today's globalized environment, it is increasingly difficult to maintain a critical stance toward the dominant forms of popular culture. Nevertheless, the cultivation of critical awareness and an aesthetic perspective that differs from prevailing cultural norms can prevent uncritical acceptance and unquestioning conformity.