Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή εξετάζει τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο γυναικών στην Ελλάδα, με κεντρικό σημείο εκκίνησης την οπτική των ενεργών παικτριών. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση τοποθετεί την ελληνική περίπτωση στο πλαίσιο της διεθνούς εξέλιξης του γυναικείου ποδοσφαίρου. Παρακολουθεί την ανάδυση του αθλήματος από έναν ανδροκρατούμενο χώρο, που διαμορφώθηκε από θεσμικές απαγορεύσεις, προς τη σταδιακή αναγνώρισή του δείχνοντας ότι ιστορικά, το άθλημα προχώρησε λιγότερο χάρη σε οργανωμένες θεσμικές προσπάθειες και περισσότερο χάρη στην επιμονή και την προσωπική δέσμευση των γυναικών που το ασκούν. Στη συνέχεια, εξετάζει τις θεσμικές διαστάσεις του αθλήματος (διακυβέρνηση του αθλητισμού, στρατηγικές της FIFA και της UEFA, επαγγελματισμός, οικονομική και εμπορική στρατηγική) παράλληλα με την προβολή στα μέσα ενημέρωσης και την κοινωνική νομιμοποίηση, συγκρίνοντας διεθνή πρότυπα βέλτιστων πρακτικών με το ελληνικό πλαίσιο. Η Ελλάδα έχει τύχει ελάχιστης ακαδημαϊκής προσοχής και με εξαιρεση την χαρτογράφηση του κ. Καραμουλά που εστίαζει στις έμφυλες διαστάσεις του ποδοσφαίρου γυναικών και την σχέση τους με την πρόωρη αποχώρηση των αθλητριών απο αυτό, δεν έχουν εξετάστεί οι οργανωτικές, εργασιακές πτυχές του αθλήματος, ιδίως από την οπτική των αθλητριών.

Η εμπειρική έρευνα ακολούθησε μια ποσοτική προσέγγιση, η οποία συμπληρώθηκε από ποιοτική ανάλυση μιας ερώτησης ανοιχτού τύπου. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ενός δομημένου ερωτηματολογίου (ερωτήσεις κλειστού τύπου, ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και κλίμακες Likert πέντε βαθμών) από 96 ενεργές ποδοσφαιρίστριες από διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, αγωνιστικές κατηγορίες και επίπεδα εμπειρίας. Η ανάλυση συνδύασε περιγραφική στατιστική με μη παραμετρικές συγκριτικές και συσχετιστικές δοκιμές, ενώ οι απαντήσεις ανοιχτού τύπου εξετάστηκαν μέσω θεματικής ανάλυσης.
Από τις απαντήσεις τους προκύπτουν διάφορες ενδεικτικές εντυπώσεις. Οι περισσότερες συνδυάζουν το ποδόσφαιρο με τις σπουδές ή την αμειβόμενη εργασία, χωρίς αντίστοιχη οικονομική, ασφαλιστική ή οργανωτική υποστήριξη· πολλές έχουν σκεφτεί να εγκαταλείψουν το άθλημα· και η έκκληση για επαγγελματοποίηση είναι σχεδόν ομόφωνη — εκφράζεται λιγότερο ως απαίτηση για υψηλότερες αποδοχές και περισσότερο ως επιθυμία να αναγνωριστεί και να προστατευθεί η προσπάθειά τους. Οι παίκτριες αντιλαμβάνονται μία διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με το ανδρικό ποδόσφαιρο και περιγράφουν μια συσσώρευση συστημικών προβλημάτων παρά ένα μεμονωμένο εμπόδιο. Συνολικά, το δείγμα φαίνεται να συμμετέχει όχι για επαγγελματικούς λόγους — δεδομένου ότι οι σχετικές συνθήκες απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό — αλλά παρά την απουσία αυτή, υποστηριζόμενο από την προσωπική δέσμευση και από τις προοπτικές που αρχίζουν πλέον να διαμορφώνονται.

Τα ευρήματα απεικονίζουν ένα άθλημα σε μεταβατικό στάδιο, όπου η πρόοδος συνυπάρχει με επίμονες διαρθρωτικές αδυναμίες σε όλους τους τομείς οπως διαδρομές ένταξης και εξέλιξης, εργασιακές συνθήκες, εγκαταστάσεις, διακυβέρνηση, ορατότητα και ισότητα των φύλων ,  προβλήματα οι αθλήτριες αντιλαμβάνονται αληλένδετα και όχι ξεχωριστά, με την επαγγελματοποίηση να αποτελεί την κοινή προϋπόθεσή τους

 Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, και πως η ανάπτυξη έχει ξεπεράσει τις δομές που προορίζονται να την υποστηρίξουν. Συνεπώς,  η βιώσιμη ανάπτυξη απαιτεί ένα συνολικό συντονισμένο πλαίσιο, στο οποίο οι ανάγκες και τα αιτήματα ίδιων των παικτών να ενσωματώνονται θεσμικά.

This master’s thesis examines the challenges and opportunities facing women’s soccer in Greece, taking the perspective of active players as its central starting point. The literature review situates the Greek context within the broader framework of the international development of women’s soccer. It traces the sport’s emergence from a male-dominated sphere, shaped by institutional prohibitions, toward its gradual recognition, demonstrating that historically, the sport advanced less due to organized institutional efforts and more due to the perseverance and personal commitment of the women who play it. It then examines the institutional dimensions of the sport (sports governance, FIFA and UEFA strategies, professionalization, financial and commercial strategy) alongside media coverage and social legitimization, comparing international best practices with the Greek context. Greece has received very little academic attention, and with the exception of Mr. Karamoulas’s study—which focuses on the gender dimensions of women’s soccer and their relationship to the early withdrawal of female athletes from the sport—the organizational and labor aspects of the sport, particularly from the athletes’ perspective.

The empirical study followed a quantitative approach, which was supplemented by a qualitative analysis of an open-ended question. Data were collected using a structured questionnaire (closed-ended questions, multiple-choice questions, and five-point Likert scales) from 96 active female soccer players from different age groups, competitive divisions, and levels of experience. The analysis combined descriptive statistics with nonparametric comparative and correlational tests, while open-ended responses were examined through thematic analysis.

Their responses reveal various telling insights. Most combine soccer with their studies or paid work, without corresponding financial, insurance, or organizational support; many have considered quitting the sport; and the call for professionalization is nearly unanimous—expressed less as a demand for higher pay and more as a desire for their efforts to be recognized and protected. The players perceive a difference in treatment compared to men’s soccer and describe an accumulation of systemic problems rather than a single obstacle. Overall, the sample appears to participate not for professional reasons—given that the relevant conditions are largely absent—but in spite of this absence, driven by personal commitment and the prospects that are now beginning to take shape.
The findings paint a picture of a sport in a transitional phase, where progress coexists with persistent structural weaknesses across all areas, such as pathways for inclusion and development, working conditions, facilities, governance, visibility, and gender equality—issues that female athletes perceive as interconnected rather than separate, with professionalization serving as their common prerequisite

The study concludes that opportunities and challenges are inextricably linked, and that growth has outpaced the structures intended to support it. Consequently, sustainable development requires a comprehensive, coordinated framework in which the needs and demands of the stakeholders themselves are institutionally incorporated.